D. Alighieri Boska komedia (streszczenie) PIEKŁO Pieśń 1 Wprowadzenie do poematu. Podróż zaczyna się w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek 1300. Dante miał wówczas 35 lat, średnia długość życia 70 – stąd połowa żywota. Poeta znajduje się w ciemnym lesie (alegoria świata pogrążonego w grzechu), szuka wyjścia, w końcu znajduje się u stóp góry oświetlonej promieniami słońca, spotyka Panterę, Lwa i Wilczycę (nabrzmiała od płodu żądz wszelkich, szczególnie agresywna). Gdy wydaje się, że nie ma dla Dantego ratunku, zjawia się Wergiliusz. Dante zwraca się do niego słowami podziwu, nazywa go Mistrzem i przyznaje, że tylko dzięki niemu styl jego nabrał piętna sztuki. Prosi go też o pomoc. Wergiliusz zaś prawi, że dopóki nie zjawi się Chart i nie przepędzi Wilczycy to droga prowadząca do góry będzie zamknięta. Wyjściem z lasu jest długa droga poprzez Piekło, Czyściec i Raj. Wergili zostaje przewodnikiem Dantego przez Piekło i Czyściec, u progów Raju zaś oczekiwać ma na poetę niebiańska istota. Pieśń 2 Blisko wieczora, Dante boi się podróży, Wergiliusz uspokaja go tłumacząc, że zjawił się w lesie na prośbę Beatrycze, która z Nieba zeszła do Przedpiekla (Limbo) – miejsca stałego pobytu autora Eneidy i powiedziała o problemach D. Dantemu szczególnie przychylna jest Matka Boska, która za pośrednictwem Łucji powiadomiła Beatrycze o kłopotach Dantego – trzy kobiety czuwają nad Dantem, więc ten nie ma się czego obawiać. Pieśń 3 Dante i Wergiliusz stoją przed wrotami piekieł, na których widnieje groźny napis, m.in.: Ty, który wchodzisz, żegnaj się z nadzieją. Dante się boi, Wergili dodaje otuchy. Wkraczają do piekieł. Przed sobą mają rzekę Acheront, słyszą chór boleści - widzą równinę pełną dusz pasywnych (Ignavi) i aniołów neutralnych, kąsani przez mszyce i osy, krew i łzy tworzą bagno, Idą oni za isegna proporczykiem – kto za życia się nie określił, po śmierci iść musi za bliżej nieokreślonym transparentem. Charon przeprawia dusze potępionych przez Acheront. Dante mdleje oślepiony błyskawicą jako pada człowiek senny Budowa Piekła Piekło powstało, gdy Lucyfer, największy z aniołów (jego imię oznacza "niosący światło", od łac. lux - światło), po zdradzie Boga został strącony z nieba. Zrobił przy tym ogromną dziurę w ziemi i tak powstało Piekło. Piekło składa się z dziewięciu kręgów, zwężających się w głąb ziemi. Pierwszy z nich to tzw. Przedpiekle (Limbo), następne cztery zajmują ludzie popełniający grzechy wynikające ze słabej woli: Krąg II - zmysłowi, Krąg III - żarłocy i opilcy, Krąg IV - skąpcy i rozrzutnicy, Krąg V - gniewliwi. Każdy z kręgów strzeżony jest...