Antoine-Henri Jomini (ur. 6 marca 1779 w Szwajcarii; zm. 24 marca 1869 w Passy pod Paryżem; żył 90 lat) – baron, teoretyk wojenny. Należy do najważniejszych badaczy, którzy zajmowali się problematyką logistyki. Jego nazwisko i dzieła są przytaczane w wielu opracowaniach poświęconych logistyce cywilnej (gospodarczej), jak i wojskowej (militarnej). DZIECIŃSTWO I MŁODOŚĆ. Jego ojciec pracował jako syndyk (burmistrz). Urodził się w rodzinie włoskiego pochodzenia, o zdecydowanie pro-francuskim nastawieniu. Już jako nastolatek interesował się żołnierzami, sztuką wojenną i służbą wojskową. Miał nadzieję dołączyć do wojska, jednak jego młodzieńcze marzenia pokrzyżowało rozwiązanie szwajcarskich pułków we Francji. W rezultacie Jomini poszedł do szkoły biznesu w Aarau. W kwietniu 1795 r. opuścił szkołę i zaczął pracować w domu bankowym Monsieurs Preiswerk w Bazylei. W 1796 roku przeniósł się do Paryża, gdzie pracował najpierw w innym domu bankowym, a następnie jako makler giełdowy. Po krótkim czasie w bankowości, jednak Jomini przekonał się, że nudne życie bankiera nie ma nic do porównania z życiem w armii francuskiej i postanowił zostać oficerem, jak tylko znajdzie okazję. DZIAŁALNOŚĆ WOJSKOWA. Od 1798 r. w służbie wojskowej w Szwajcarii (w wojskach helweckich). Od 1799 był sekretarzem generalnym szwajcarskiego Departamentu Wojny. W 1801 r. wycofał się ze służby wojskowej. Po odejściu z armii szwajcarskiej w 1802 roku, udał się do Paryża, gdzie pracował w manufakturze sprzętu wojskowego Delpont. Jednocześnie przygotowywał Traktat o wielkich operacjach wojennych (Traité des grandes operations militaires). W 1804 r. wstąpił do armii francuskiej i poznał Napoleona Bonapartego. Dzięki jego wiedzy z historii wojskowości, umiał przewidzieć zachowania przeciwnika. W 1806 r. został mianowany przez Napoleona pułkownikiem i przydzielony do sztabu cesarskiego. W 1807 r. został szefem sztabu Neya i udał się wraz z nim do Hiszpanii. Po bitwie pod Ulm, dzięki przedstawionemu Napoleonowi Bonaparte Traktatowi o wielkich operacjach wojennych (którego zresztą nie ukończył), uzyskał awans na stopień pułkownika i stanowisko głównego adiutanta oraz rozgłos we Francji, a także za granicą. Jomini brał udział w bitwie pod Jeną oraz Pruską Iławą, po której został odznaczony Orderem Legii Honorowej. Po roku od zawarcia pokoju w Tylży, otrzymał 27 lipca 1808 roku tytuł barona. Uzyskał także nominację na szefa sztabu VI korpusu, dowodzonego przez marszałka Ney’a w kampanii hiszpańskiej. Wskutek nieporozumień z Neyem przeszedł w 1808 do wojska rosyjskiego. Skłoniony przez Napoleona do...