1. Pojęcie polityki surowcowej oraz jej wymiary Polityka surowcowa wchodzi w skład polityki gospodarczej danego państwa czy grupy państw. Jest ważnym aspektem w strukturze materialnej i instytucjonalnej gospodarki narodowej. Wpływa na sytuacje gospodarczą i rozwój kraju. Zajmuje sie zarówno wydobyciem, transportem surowców do kraju i eksportem ich, ale także wprowadza wiele programów inwestycyjnych, które umożliwiają bezpieczną dostawę surowców. Politykę surowcową można prowadzić wewnątrz danego państwa wprowadzając np. znaczące reformy przemysłu surowcowego, a także za granicami państwa prowadząc np. negocjacje z dostawcami surowców. Mianem surowców można określić produkty wcześniejszej fazy przetwórstwa, które nie stanowią gotowych środków spożycia, a wchodzą do dalszego przetwórstwa i służą jako materiał wyjściowy do produkcji gotowych wyrobów, np. wydobyta ruda miedzi lub wyroby hutnicze przygotowywane dla przemysłu maszynowego. Surowce charakteryzują dwie podstawowe cechy. Po pierwsze, są one przeznaczone do dalszej produkcji. Po drugie, przechodzą niewielką fazę przetworzenia. Do surowców energetycznych zaliczamy te, z których potrafimy uzyskać energię, a więc: węgle kopalne, ropa naftowa i gaz ziemny. Właśnie takimi surowcami zajmę się w swojej pracy. Przedstawię kilka kwestii, a mianowicie jak ważne są surowce energetyczne w rozwoju Unii Europejskiej i Federacji Rosyjskiej, politykę energetyczną Unii i Rosji, ich stosunki w tym sektorze i dialog jaki prowadzą miedzy sobą oraz dalsze perspektywy współpracy unijno-rosyjskiej. 2. Strategia energetyczna Rosji Ropa naftowa oraz gaz ziemny zajmują bardzo ważną pozycję w strukturze potencjałów strategicznych państwa rosyjskiego. Pierwsze znaczące pokłady ropy naftowej zostały odkryte w latach 70. XIX wieku. Odkrycie to przyniosło rozwój gospodarczy imperium rosyjskiego. Spowodowało również to, że surowce energetyczne stały się jednym z najistotniejszych elementów w polityce wewnętrznej, jak i zagranicznej tego państwa. O tak wysokiej pozycje tego surowca w Rosji nie tylko decyduje znaczący udział pokładów ropy naftowej i gazu ziemnego zlokalizowanego na terenie Rosji w zasobach energetycznych całego świata, ale także duże uzależnienie innych państw, w szczególności państw poradzieckich oraz państw Europy Środkowej, Wschodniej i Zachodniej, od dostaw tych surowców z Rosji. W XX wieku znaczenie tych surowców dla Rosji było również ważne. Lecz po rozpadzie ZSRR nośniki energii nie odgrywały już tak dużej roli w polityce i gospodarce. Sytuacja zmieniła się po dojściu do władzy Władimira Putina. Rozpoczął...