Małgorzata Leszczyńska Zacznę od wyjaśnienia pojęcia planowania. Słowo „planować” pochodzi z języka łacińskiego od słowa „planta”, tłumacząc na język polski – jest to szkic budynku . W kwestii zarządzania najprościej rozumiemy to jako wytyczanie celów organizacji i określenie najlepszego sposobu ich realizacji w wyznaczonym czasie. Planowanie także jest to pożądany kierunek działania, którego celem jest osiągnięcie przyszłego stanu rzeczy. Ściśle wiąże się z realizacją wyznaczonych wcześniej założeń. Dobry plan w organizacji charakteryzuje się: - realnością (pewność, że wykonanie określonego celu jest prawdopodobne), - spójnością (cele nie mogą być sprzeczne), -operatywnością (czytelność, zrozumiałość i ścisłość powiązana z realizacją zgodną z wykorzystaniem zasobów), - elastycznością (możliwość realizacji zadań planowych w zmienionych warunkach), - terminowością (określenie czasu wykonania planów i celu głównego), - kompletnością (opisanie wszystkich niezbędnych założeń w kwestii realizacji wszystkich zadań), - perspektywicznością (wybieganie w przyszłość, konieczna zgodność planów krótkookresowych z przewidywanymi), - konkretnością (ścisły sposób określenia głównych celów w planie danej organizacji) . W procesie planowania możemy niekiedy napotkać przeszkody, które są przyczyną nieodpowiedniej pracy danej organizacji. Najczęściej występującymi barierami możemy określić oto te zjawiska: niewłaściwe cele, niewłaściwy system nagradzania, dynamiczne i złożone otoczenie, niechęć do ustalania celów, opór wobec zmian, ograniczenia. Rolę barier w skutecznym planowania przyjmują różne okoliczności. Chciałabym teraz nieco wyjaśnić wymienione wyżej bariery. Pierwszą z sześciu najpowszechniejszych przeszkód są niewłaściwe cele. Istotnym błędem w organizacjach, który „psuje” działalność firmy jest płacenie części zysku netto spółki akcyjnej dla posiadaczy akcji spółek akcyjnych dokonywana przez koszt badań i proces rozwojowy. Niewłaściwym działaniem jest też błędnie wybrany cel, mianowicie cel nieosiągalny. Kolejnym jest zainteresowanie tylko jednym wybranym celem i zaniedbanie innych, równie istotnych. Mowa tu o np. zbyt wielkim nacisku na ilościowe lub jakościowe mierniki powodzenia. Organizacje skupiające się tylko na jednym z nich same proszą się o kłopoty w rozwoju, zwłaszcza w kwestii finansów. Drugą z sześciu głównych barier jest niewłaściwy system nagradzania. W pewnych sytuacjach dochodzi do podstawowego błędu w kwestii wynagradzania pracowników. Mianowicie mam na myśli wysokie zarobki dla pracownika, który mało sprawnie wyznacza cele i na odwrót,...