Dnia 14.12.2011 roku grupa i miała kontynuację zajęć z tematu : „Współczesne rozumienie strategii”. Omawiane były zagadnienia takie jak: strategia pośrednia , strategia jako sposób realizacji działania złożonego w sferze bezpieczeństwa, wielka strategia ,a także pojawiła się wzmianka na temat USA. Najpierw zacznę od Wielkiej strategii. Wielka strategia jest pojęciem anglosaskim, spopularyzowanym w latach pięćdziesiątych. W swym głównym dziele Strategy, Liddell Hart definiuje je w bardzo prosty sposób jako „politykę wojenną”; ma ona na celu „koordynowanie i kierowanie wszystkimi zasobami narodu lub koalicji, aby osiągnąć polityczny cel wojny”.Ta wielka strategia pokrewna jest polityce do tego stopnia, że Liddell Hart przyznaje, iż „jeśli wielka strategia dominuje nad strategią, jej zasady bardzo często przeciwstawiają się tym, które przeważają w dziedzinie tej drugiej”. Najważniejszą ilustracją jest to, „że istotnym jest, by prowadzić wojnę nigdy nie zapominając, jaki pokój chcecie osiągnąć”.Jest to proste przeformułowanie Clausewitzowskiego aksjomatu o wojnie jako kontynuacji polityki innymi środkami, chociaż teoretyczna korzyść z zastąpienia polityki nowym pojęciem wielkiej strategii nie wydaje się wyraźna. W połowie lat dwudziestych Brytyjczyk Liddell Hart zaczyna mówić o wielkiej strategii, której funkcją jest „ocena i rozwinięcie zasobów ekonomicznych i demograficznych narodu potrzebnych do wsparcia jego sił zbrojnych” i której horyzont rozciąga się „poza wojnę w kierunku następującego po niej pokoju”. W 1929 roku Ernst Wageman, dyrektor Biura Statystycznego Rzeszy stworzył dzieło, które poświęcił temu, co nazywa strategią ekonomiczną. W 1937 roku admirał Castex proponuje koncepcję strategii ogólnej, aby wskazać „sztukę prowadzenia całości sił i środków walki narodu w czasie wojny i w czasie pokoju”; ta ogólna strategia „koordynuje i dyscyplinuje strategie szczegółowe dotyczące różnych aspektów walki: politycznego, lądowego, morskiego, powietrznego, ekonomicznego, kolonialnego, moralnego...”. Rozszerza on tę ideę w przeglądzie trzeciego tomu Teorii strategicznych przygotowanym w 1939 roku, ale niewydanym, w którym utrzymuje, „że istnieją inne strategie niż tylko strategia wojskowa ... szczególnie strategia polityczna”.W latach pięćdziesiątych Francuzi woleli pojęcie strategii ogólnej zdefiniowanej w Instrukcji o użyciu sił zbrojnych z 1959 roku (zastąpionej w 1984 roku Instrukcją ogólną o użyciu sił zbrojnych) jako „sztuka łączenia całości środków, jakimi dysponuje władza polityczna, aby osiągnąć cele przez nią określone„.Idea strategii globalnej,...