I Czym jest szkoła i co nam daje? „Szkoła – instytucja oświatowo-wychowawcza zajmująca się kształceniem i wychowaniem w państwie, a także siedziba (budynek) tej instytucji oraz jej uczniowie i personel.” Według funkcjonalistów powszechne i obowiązkowe szkolnictwo jest powiązane z wymaganiami społeczeństwa. Szkoły na drodze sformalizowanej wykonuje te zadania, które społeczeństwo pierwotnie potrafi zapewnić na drodze nieformalnej np. kiedyś dzieci uczyły się pracować obserwując pracę rodziców i innych dorosłych. W nowoczesnym społeczeństwie jest to raczej nie możliwe dlatego to szkołą musi wyrobić odpowiednie umiejętności i podstawy. Funkcjonalizmowi często przypisuje się posługiwanie teorią stadialną w celu wyjaśnienia „rozwoju”” „Stadium pierwsze to funkcjonalne zintegrowanie charakterystyczne dla względnie statycznego, tradycyjnego społeczeństwa. Stadium drugie cechuje przejściowy proces przebudowy, zmierzający w kierunku nowoczesności. W stadium trzecim mamy do czynienia z w pełni zintegrowanym funkcjonalnie, nowoczesnym społeczeństwem”. Zwolennicy teorii stadialnej często otwarcie głoszą przewagę społeczeństw nowoczesnych nad tradycyjnymi , szkolnictwo zapewnie współczesne różnicowanie ról i solidarność wewnętrzną. Dzięki temu głównym mechanizmem elekcji ni e jest status rodziców jak było kiedyś, ale szkoła, która wyposaża uczniów w wykształcenie odpowiadające określonym szczeblom drabiny społecznej. Często spotyka się pogląd, że szkoły stanowią główny instrument przeprowadzanie człowieka od życia w rodzinie do dorosłego życia, we współczesnym społeczeństwie . „Jednego z najbardziej zwięzłych opisów funkcjonalnego poglądu na szkołę dostarcza Robert Dreeben w „O tym, czego uczymy się w szkole3”. Dreeben wywodzi, że uczniowie uczą się postępować w zgodzie z normami właściwymi gospodarczemu i politycznemu życiu nowoczesnych społeczeństw. Normy to tyle co standardy, jakim podporządkowujemy nasze zachowanie w określonych sytuacjach. Tego rodzaju wykształcenie dzieci nabywają nie tylko bezpośrednio, ucząc się zwyczajnych szkolnych przedmiotów, ale i pośrednio, kiedy wdrażają się do postępowania w zgodzie z organizacyjnymi wzorcami, stanowiącymi zasadniczą część życia w szkole”. Normy niezależności dziecko uczy się, gdy przejmuje odpowiedzialność za swoje czyny i uznaje, że za nie odpowiada np. gdy spotka je kara za ściąganie lub kłamanie. Przygotowuje to ucznia do dorosłego życia i do późniejszego podjęcia pracy wymagającej indywidualnej odpowiedzialności. Dzieci muszą się uczyć jak radzić sobie z niepowodzeniami i oceną człowieka za to co dokonał a nie...