Średniowiecze jako epoka jest datowana umownie w Europie od roku 476, który oznacza upadek cesarstwa zachodniorzymskiego a kończy się w zależności od kryteriów jakie przyjmują badacze na 1453-upadku Konstantynopola, 1450-odkryciu druku przez Guttenberga, czy 1492 czyli odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba. Rozwój gospodarki w średniowieczu trwał bardzo długo. Opierała się ona na produkcji rolnej oraz hodowli, nie była ona zbyt prężna. Okres od IV do XIII wieku był uważany za okres pośredni między fascynacją starożytnością a odrodzeniem. Społeczeństwo wczesnośredniowieczne stało się feudalne .Ukształtowanie się tej organizacji nastąpiło między VIII a IX wiekiem w państwie Franków. Początkowo rozwijał się nie terenie zachodniej części Europy, jednak później dotarł także do nowopowstałych państw. W gospodarce feudalnej ziemia była podzielona pomiędzy chłopa i jego pana. Pan miał za zadanie chronić chłopa, natomiast chłop miał obowiązek mu płacić za to rentę-powinność stanowa. Występowały trzy formy renty: -naturalna -pańszczyzna(odrobkowa)-chłop wraz ze swoimi narzędziami musiał wykonać cała pracę na pańskim polu -czynsz (opłata pieniężna) Chłopi nie byli traktowani jak niewolnicy, ale byli traktowani jako narzędzie mówiące. Kiedy byli przypisani do danej ziemi nie mogli się przemieszczać. Występowały trzy rodzaje poddaństwa chłopów: -zależność osobista(istota poddaństwa) -sądowa(pan posiadał władzę sądowniczą nad swym chłopem-nazywało się to sądownictwem patrymorialnym) -gruntowa(zadaniem chłopa było płacić rentę) W rolnictwie powstały dwie i trójpolówki, dzięki którym można było lepiej wykorzystać ziemi rolne. Trójpolówka polegała na dzieleniu ziemi na trzy pola(niwy): a)zboże b)ozime c) ugór Dwupolówka: a)zboże b)ugór Przemiany, które dokonały się w zakresie techniki rolniczej odegrały bardzo ważną rolę. Stały się na kilka stuleci szeroko stosowaną zdobyczą. Upowszechnienie zdobyczy technicznych było możliwe dzięki coraz częstszemu korzystaniu z energii wodnej jako siły napędowej. Od XII-XIII rósł popyt, a cechy krępowały rozwój gospodarczy. Obok nich powstawali partacze, którzy byli w odróżnieniu od cechów niezrzeszeni, pracujący niezależnie od miast. Pracowali oni na terenach gdzie administracja czyli na przedmieściach , gdzie znajdowały się prywatne ziemie szlacheckie. W XVII wieki powstały również manufaktury(łac. manus - ręka, manufactura – rękodzieło) –były to zakłady produkcyjne, w którym produkcja masowa złożonego produktu końcowego odbywała się ręcznie i oparta była na podziale pracy: poszczególne etapy produkcji wykonywane były przez...