R E C E N Z J A F I L M U „P I A N I S T A” Niedawno na lekcji języka polskiego oglądałem film Romana Polańskiego „Pianista”. Początkowo myślałem, że to kolejny nudny film jaki przyjdzie mi obejrzeć, jednak myliłem się. Film ten to ekranizacja autentycznych wspomnień Władysława Szpilmana, polskiego pianisty żydowskiego pochodzenia. Roman Polański w swym dziele pokazuje sytuację Żydów podczas sprawowania rządów przez hitlerowców. Reżyser kręcąc „Pianistę” ukazywał swoje własne wspomnienia (Polański jako mały chłopiec przeżył getto) i zrobił to po raz pierwszy w życiu. Opowiada o trudach, zagrożeniach, cierpieniu i lękach, z jakimi zmagał się Szpilman chcąc przeżyć wojnę. Ukazuje zaciętą walkę o przetrwanie. Film rozpoczyna się we wrześniu 1939 roku, gdy w Polskim Radiu 28-letni Szpilman gra pod bombami nokturn cis-moll Chopina. Do Warszawy wkraczają Niemcy i wprowadzają restrykcje wobec ludności żydowskiej. Szpilman z rodzicami, dwiema siostrami i bratem, przeżywają pasmo upokorzeń. Nie mając środków do życia zmuszeni są sprzedać cały swój majątek za grosze – obrazy, srebro, meble, a w końcu i największy skarb artysty: fortepian. Następuje przełomowy okres prześladowań. Niemcy tworzą getto i za jego murami umieszczają Żydów. Nieludzkie okrucieństwo i niewyobrażalne cierpienia są tam codziennością. Aby utrzymać swą całą Szpilman zarabia grając w kawiarni, gdzie spotykają się członkowie "elity" getta. Następnie Niemcy zaczynają wywozić Żydów do "obozów pracy". Szpilmanowie, jak i tysiące innych, zostają zagnani do bydlęcych wagonów. W ostatniej jednak chwili Szpilmana ratuje znajomy żydowski policjant, który wyciąga go z szeregu skazańców. Jego rodzina ginie jednak w otchłani Holokaustu a Szpilman samotnie walczy o przetrwanie. Pracuje przy rozbiórce domów i na budowie. Z pomocą żydowskiego ruchu oporu pianiście udaje się uciec z getta, , gdzie pozostało już tylko około 60 tysięcy Żydów. . Przechowują go kolejno jego polscy przyjaciele. Jest świadkiem krótkiej, ale heroicznej walki żydowskich powstańców z przeważającą potęgą niemieckiej armii. Kiedy wybucha powstanie warszawskie i Szpilman ponownie musi walczyć o życie. Osłabiony, wycieńczony i głodny, tuła się samotnie w ruinach zniszczonego miasta. Udaje mu się znaleźć e schronienie w zrujnowanej willi, gdzie mieści się główna kwatera wojsk niemieckich. Pewnego dnia zostaje nakryty przez niemieckiego kapitana Wilma Hosenfelda, który go przesłuchuje. Gdy Szpilman ujawnia, że jest pianistą, kapitan każe mu zagrać na znajdującym się tam fortepianie. Szpilman gra balladę g-moll Chopina, a kapitan jest tak...