Policja Polska Generalnego Gubernatorstwa (niem. Polnische Polizei im Generalgouvernement) znana lepiej jako Granatowa Policja (niem. Blaue Polizei) – policja komunalna finansowana przez polskie samorządy (szczątkowe struktury samorządowe pozostające pod nadzorem niemieckiej administracji cywilnej), podporządkowana lokalnym komendantom niemieckiej policji porządkowej – Ordnungspolizei; najwyższym szczeblem struktury Policji Polskiej było stanowisko komendanta miejskiego lub powiatowego. Nazwa policji pochodzi od granatowego koloru noszonych mundurów. Analogiczne policje istniały we wszystkich okupowanych krajach. Policję Polską powołano do życia na podstawie zarządzenia Generalnego Gubernatora dr. Hansa Franka z 17 grudnia 1939 roku, które wyznaczało zasady organizacji i podporządkowania tej formacji policyjnej. Akt ten prowadził do zmiany przedwojennej Policji Państwowej w służbę komunalną , zarządzaną przez starostwa powiatowe i miejskie. Komisariaty i posterunki w dalszym ciągu pozostawały jednostkami wykonawczymi. Zostały określone również podstawowe zadania Policji Polskiej. Polegały one na pełnieniu służby ogólnej według dotychczasowych zasad oraz wykonywaniu specjalnych poleceń niemieckich władz policyjnych, do których należała kontrola realizacji wszystkich rozkazów. Prowadziło to do ścisłego uzależnienia Policji Polskiej od niemieckiej żandarmerii i policji ochronnej Schutzpolizei (Schupo). W praktyce Schupo zajmowała się sprawami porządku i bezpieczeństwa ogólnego, wykonywała czynności policyjno – administracyjne wobec ludności polskiej oraz zajmowała się kontrolą ruchu drogowego a także pełniła funkcje tzw. Policji przemysłowo-handlowej. Organizacja Policji Polskiej opierała się na istnieniu wielu niezależnych od siebie jednostek miejskich, znajdujących się pod bezpośrednim zwierzchnictwem „oficera nadzorczego PP” i miejscowej Schupo, oraz powiatowych, którymi kierowali komendanci tamtejszych plutonów żandarmerii. Organy nadzorcze zajmowały się dowodzeniem całością Policji Polskiej, kontrolą jej pracy, sprawami gospodarczymi Policji i jej kontraktami z innymi instytucjami, m.in. starostwami. Oprócz powiatowych i miejskich jednostek policji Polskiej istniała jeszcze powołana 1 października 1941 roku w Nowym Sączu Szkoła Policyjna Policji Polskiej Generalnego Gubernatorstwa, bezpośrednio podlegająca dowódcy Policji Porządkowej w Generalnym Gubernatorstwie. W ciągu kilkumiesięcznych kursów przygotowywano do pracy kandydatów na szeregowych PP. Do walki z polskim ruchem oporu i do akcji pacyfikacyjnych tworzono również oddziały specjalne....