Mela to jedyna pozytywna postać całego dramatu. Jest dobrą, ciepła, naiwną dziewczynką gotową dawać miłość i łaknąca miłości- jest jednak za słaba aby wpłynąć na postawę swojej rodziny. Zdominowana przez swoją siostrę Hesię- na pół świadomie ucieka w chorobę. Postawa dziewczynki oceniana jest przez otoczenie jako głupota. Cyniczne intrygantki nie dostrzegają, że egzaltacja Meli kryje w sobie przykłady bezinteresowności, czystosci uczuć, szczerości i dobroci. Intencje Meli nawet te najszlachetniejsze nie sa zaakceptowane ani zrozumiane przez innych. Mela to słaba psychicznie i fizycznie...