Transport samochodowy charakteryzuje się dużą operatywnością, która wyraża się terminowością podstawiania samochodu pod załadunek, terminowością dostawy, możliwością dotarcia do nadawców jak i odbiorców o zmiennej lokalizacji, przewozami na odległości krótsze od typowych odległości dla innych gałęzi transportu. Przewozy samochodowe mogą mieć charakter przewozów regularnych, jeżeli odbywają się w ściśle określonych terminach i na ściśle określonych trasach, oraz przewozów nieregularnych, czyli wykonywanych na zlecenie użytkowników. Transport samochodowy odgrywa ważną rolę w przewozie dóbr na krótkie oraz średnie odległości. W przewozie na dłuższą odległość transport samochodowy stosowany jest dla artykułów łatwo psujących się oraz jeżeli charakter przewożonych wyrobów wymaga stosowania samochodów specjalnych takich jak między innymi cysterny, chłodnie itp. Podstawową zaletą transportu samochodowego jest stosunkowo duża szybkość przewozu oraz bezpośredniość dostaw od magazynu dostawcy do magazynu odbiorcy bez konieczności przeładunku na trasie przewozu. Po raz pierwszy o wspólnej kontroli pomyślano w latach 60-tych w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Wówczas istniało przekonanie, że ceny za przewóz można regulować przy użyciu rozwiązań prawnych i administracyjnych. Pierwszym problemem z jakim borykali się twórcy tych rozwiązań był fakt istnienia znaczących różnic w każdym z krajów nalezącym do wspólnoty. Za te same przewozy w jednych krajach ceny regulowane były za opmocą cen taryfowych, a w innych za pomoca cen umownych. Opracowano wówczas w ramach kompromisu nowe taryfy widełkowe, które Komisja próbowała wprowadzać w towarowych przewozach kolejowych, samochodowych i wodnych śródlądowych już w latach 60-tych. Pierwsza koncepcję zawarto w „Programie 1962”, która zakładała wprowadzenie taryf stopniowo do 1969r. na terenie całej wspólnoty na odległość powyżej 50 km, w partiach co najmniej 5t, przy rozpiętości stawek nie mniejszej niż 10% i nie większej niż 30%. Niestety mimo usilnych starań komisji Rada nie przyjęta tej koncepcji. Powodem odrzucenia koncepcji był brak jednomyślnej zgody wszystkicj państw. Udało się jednak uzyskać kompromis. Pomomo tego, że Rada nie zgodziła się wprowadzić taryf widełkowych we wszystkich trzech gałęziach transportu lądowego, wprowadzono je w zastosowaniach transportu samochodowego. Wprowadzenie taryf widełkowych stwarzało pewne komplikacje. Główną trudnościa było ustalenie ich dolnej granicy. Istniały bowiem dwie możliwości: można je było oprzeć na istniejących stawkach , albo na koszcie przeciętnym lub na...