BADMINTON Najwcześniejsze znane nam ślady gry podobnej do badmintona, które spotkano w literaturze, wiążą się z grą di-dschian-dsi uprawianą w Chinach przed 618 r. n.e. Przez kawałki złota przytykano wówczas 2 do 4 piór kurzych i tak spreparowaną „lotkę” odbijano ręką lub nogą. Podobna gra w Japonii zwana była oibane, zaś w Korei tiye-kitcha-ki. Na znalezionych w Ameryce Środkowej w pismach obrazkowych Azteków i Tolteków stwierdzono istnienie gier podobnych do badmintona, lecz miały one znamiona obrzędu religijnego. Począwszy od wieku XVI można znaleźć w literaturze i malarstwie wielu krajów ślady gier stanowiących pierwowzory badmintona. W dawnych czasach badminton służył przeważnie rozrywce i celą religijnym i tylko wyjątkowo był uprawiany jako sport, to w drugiej połowie XIX w. obserwujemy wyraźne przejście od funkcji zabawowej i obrzędowej do ćwiczeń sportowych. W tym też czasie, zwłaszcza w Anglii, rozwija się wiele innych gier sportowych, dla których zostają ustalone przepisy. W grudniowym numerze z roku 1972 słynny wydawca czasopisma „World Badminton” H.A.E. Scheele zatytułował swój artykuł „Człowiek, który wynalazł badmintona”. Pisał tam, że John L.Baldwin zmienił dziecinna grę battledore i shuttlecock w badminton. Baldwin pierwszy grał w Badminton House, siedzibie księcia Beaufort, odwracając zasadę dotychczas uprawianej przez dzieci gry „zamiast odbijania jak największą ilość razy, przebijać lotkę przez sznurek (na którym wisiały paski gazet dla lepszej widoczności), tak aby utrudnić grę z drugiej strony”. Zdarzenie miało miejsce kilka lat przed 1870 r. Wymiarem boiska była podłoga całego salonu a po każdej stronie siatki grało po pięciu graczy. Definicja gry z „Encyklopedii Brytannica” – „Gra w której uczestniczą dwie osoby, posługują się małymi rakietkami zwanymi battledores wykonanymi z pergaminu lub strunami naciągniętymi na drewnianych ramach, oraz shuttlecocks wykonanym z jakiegoś lekkiego materiału jak korek z przypiętymi piórami, odbijane jak największą ilość razy”. Grano w ten sposób od wieków. Sportowa Encyklopedia Uniwersytetu Oxfordskiego wydana przez J.Arlott w 1975 r. też podobnie opisuję historię powstania gry: „nazwa badmintona wywodzi się od siedziby księcia Beaufort w Badminton, Glomeestershire (koło Bristolu), gdzie – jak się przypuszcza – gra rozwinęła się około roku 1870 z dawnej gry dziecięcej battledores i shittlecocks. Od początku gra zyskała popularność wśród oficerów armii brytyjskiej, którzy przeszczepili ją na teren Indii, gdzie grali na świeżym powietrzu. Pierwsze zasady gry zostały zebrane w Poona (Indie) w...