Pojęcie „inżynieria genetyczna” ma bardzo krótką historię. Pojawiło się dopiero w połowie lat 70-tych, gdy po raz pierwszy stało się możliwe ukierunkowane przerabianie genów. Podstawą rozwoju tej dziedziny nauki była seria odkryć, z których wiele zostało nagrodzonych NagrodamiNobla. Słowo inżynieria oznacza, że dochodzi do skonstruowania czegoś całkiem nowego. Wprzypadku inżynierii genetycznej, naukowcy wykorzystują części żywych organizmów, jako podstawowy materiał budulcowy do tworzenia nowych lub zmian już istniejących organizmówżywych. Wiemy, że DNA (kwas deoksyrybonukleinowy) zawiera instrukcję wszystkich działań żywej komórki. Jest w nim również zapisana informacja o wszystkich białkach obecnych w danym organizmie. Gen stanowi część składową DNA, jest w nim zawarty zapis dotyczący jednego białka. Najprostsze bakterie mają około 500 genów, u człowieka jest ich około 100 tysięcy. Każdy gen zawiera informację zakodowaną w jego chemicznej strukturze, w taki sposób, że cały zestaw genów w komórce determinuje wszystkie cechy organizmu. Geny zawierają wsobie pełną instrukcję chemiczną potrzebną organizmowi do funkcjonowania a ponieważ informacja ta jest przekazywana z pokolenia na pokolenie, potomstwo przejmuje cechy swoichrodziców. Odkrycia biologii molekularnej począwszy od lat 50-tych doprowadziły do tak dobrego poznania struktury DNA, że stało się możliwe klonowanie - uzyskiwanie pojedynczych genów w formie czystej. Tą skomplikowaną metodę ingerencji w naturalną budowę DNA można łatwo wyjaśnić. Naukowcy używają enzymów do „rozrywania” struktur DNA wkonkretnych miejscach, wkładają w nie nowe kawałki i na powrót je „sklejają”. Mogą oni w ten sposób „wyciąć i wkleić” geny z jednego do drugiego organizmu - zmieniając w ten sposób strukturę DNA, a zatem także naturalne cechy organizmu. Nie brzmi to może jako ewenement, ale miało to olbrzymie znaczenie poznawcze. Manipulacja tych cech ma oczywiścieukierunkowanycharakter. Odkrycie dwóch typów enzymów przyczyniło się w dużej mierze do rozwinięcia technik klonowania DNA. Pierwszy z nich to enzymy restrykcyjne, tzw. restryktazy - tnące DNA każdego organizmu na powtarzalny komplet fragmentów. Wyizolowany z komórki organizmu dawcy DNA jest następnie poddawany technikom elektroforetycznym, pozwalającym rozdzielić uzyskane fragmenty, a następnie wyizolować dany fragment DNA. Drugi typ enzymów to ligazy - enzymy trwale łączące pocięte fragmenty z samo replikującymi się cząsteczkami DNA, tzw. wektorami. Pozwala to na produkowanie zrekombinowanego DNA. Może on być włączany do odpowiednich komórek - komórek...