Już w czasach antycznych możemy zaobserwowac fascynację zmiennością.

W Biblii pojawia się tekst mówiący o przemianie z nikczemnika w człowieka uczciwego. Doskonale ukazuje to przypowieśc o synu Marnotrawnym. Opowiada ona o pewnym nierozsądnym człowieku, który opuszcza ojca i starszego brata, nie zważając na ich prośby dotyczące zostania w gronie rodzinnym. Egoistyczny syn zabiera ze sobą połowę majątku ojca i wyrusza w świat. Z tak dużą ilością pieniędzy zabawia się na różnego rodzaju ucztach. Radość syna marnotrawnego tak szybko znika jak się zaczęła, kiedy roztrwonił cały majątek. Nędza i głód zmuszają go do zatrudnienia się u gospodarza, gdzie pasie świnie. W tych okolicznościach zaczyna myśleć o swoim ojcu. Zastanawia się czy mógłby zatrudnić się u niego, ponieważ jego służba była tam dobrze traktowana i niczego jej nie brakowało. W tym momencie zaczyna się jego gruntowna przemiana. Syn marnotrawny dostrzega to, że postąpił źle wobec ojca i brata , że był arogancki, samolubny. Dotarło do niego, że był nikczemnikiem. Wobec tych przeżyć postanowił wrócić do domu, mając nadzieję, że ojciec okaże mu litośc, po tym co zrobił i przyjmie go, chociaż jako sługę. Ku jego zdziwieniu, ojciec z radością go przywitał, ucieszył się, że odzyskał syna. Z tej okazji zorganizował wystawne przyjęcie. Starszy syn nie mógł tego jednak zrozumiec, bo to on przecież towarzyszył zawsze ojcu i pomagał mu. Ten jednak odpowiedział na jego zarzuty, że należy cieszyc się z odzyskanego dziecka.

Syn marnotrawny zmienił swoje zachowanie pod wpływem głębokiego przeżycia. Doznał wewnętrznej przemiany, po tym, co spotkało go, będąc w oddali od ojca. Z utracjusza i lekkoducha stał się człowiekiem żałującym swych grzechów.