GWARA POZNAŃSKA ZNAKIEM POZNANIA Wiele regionów Polski posługuję się gwarą. Niekiedy jest to ich znak rozpoznawczy. Innym razem może wzbudzać podziw, a jeszcze innym śmiech. Czym tak naprawdę jest gwara? Czy ja jako poznanianka powinnam być z niej dumna czy raczej muszę się jej wstydzić? Gwara to pewnego rodzaju terytorialna odmiana języka, mowa ludności na określonym terenie, wskazująca ich pochodzenie, a często status społeczny. Gwarę możemy podzielić na ludową i terytorialną. Miasto, w którym obecnie mieszkam- Poznań- posiada zarówno swoją bogatą historię jak i gwarę, którą niektórzy jeszcze do dziś się posługują i wzbudzają zdziwienie na wielu, niezorientowanych twarzach. Kiedy pojawiamy się w innym regionie niż Wielkopolska, nim się zorientujemy i sami do końca nie jesteśmy tego świadomi, jesteśmy rozpoznani. Każdy wie, że osoba, która przed nią stoi jest z Poznania. Charakterystyczna mowa, akcent, dźwięczność samogłosek, język „śpiewany” oraz zapożyczanie niektórych słów (najczęściej z języka Niemieckiego), to nasz znak rozpoznawczy. A po czym tak naprawdę można rozpoznać poznaniaka? Charakterystyczne dla naszej gwary jest podwyższanie melodii, „przeciąganie” niektórych wyrazów, kładzenie akcentu na ostatnią literę, np. do zobaczenia, gdzie „a” w tym przypadku wymawiane jest znacznie wyżej. Innym charakterystycznym znakiem jest wymawianie „o” zamiast „a”- chłopok- chłopak-, bądź „u” zamiast „o”- doktór-doktor-. A o to kilka...