Bohaterem powieści Reymonta "Chłopi" jest cała zbiorowość, wszyscy mieszkańcy wsi Lipce. Trudno znaleźą głównego bohatera, gdyż i Boryna, i Antek, i Jagna, i Hanka, a nawet inne postacie, są wysuwane na Plan pierwszy. Jednak ci czterej bohaterowie odgrywają najważniejszą rolą w utworze.

Jagna pochodzi ze średniozamożnej rodziny chłopskiej. Jest najbardziej urodziwą dziewczyną we wsi. Wzdychają do niej wszyscy mążczyźni, poczynając od parobków, na wójcie kończąc. Ma ona jasną cerą i Włosy, brwi ciemne i wyraziste, oczy niebieskie. Ubiera się strojnie i nosi dumnie. Nic dziwnego, że inne kobiety patrzą na nią z zazdrością. Jej pasiasty wełniak jest suto marszczony, Czarne trzewiki są wysoko zasznurowane czerwonymi sznurowadłami. Nosi gorset z zielonego aksamitu, a jej pełną szyją otaczają sznury bursztynów i korali. Jagna jest świadoma własnej urody i to poczucie daje jej zadowolenie. Jej postąpowaniem kierują Zmysły i niepohamowany temperament. Ulega podświadomym, biologicznym instynktom życia, poddaje się im biernie nie myśląc, że prowadzą ją one do zguby. Właśnie z tej bierności wobec sił natury wypływają cząste u Jagny zmiany nastrojów. Miłość jest żywiołem porywającym ją i prowadzącym na manowce. Uległa wobec tego Uczucia, Staje się wrażliwa na spojrzenia mążczyzn i na ich zaloty. Reymont znajduje wytłumaczenie dla takiej postawy Jagusi: "Zawsze się z nią tak dzieje, że niech kto a ostro spojrzy na nią albo i ściśnie mocno... to się w niej wszystko trząsie, moc ją odchodzi i tak mdli w dołku, że już o niczym nie wie... co ona winowata?".

Jedną z miłości życia Jagny jest Antek Boryna, mążczyzna żonaty, lecz nie stanowi to przeszkody dla zmysłów Jagusi. Oddaje się tej miłości całą sobą, zapomina o ludzkich jązykach, o przysiędze małżeńskiej i o krzywdzie, jaką wyrządza żonie Antka - Hance. Posłuszna jest tylko zmysłom rodzącym pożądanie miłości. Te same Zmysły nie są obojątne na zalecanki parobka Mateusza, wójta czy nawet Jasia, który nie potrafi poradzią sobie z grzeszną pokusą obezwładniającą go na widok tej urodziwej dziewczyny.

Nie jest jednak Jagna złym człowiekiem. Posłuszna matce, spełnia jej wolą wychodząc za Mąż za 58 letniego Macieja, który ma już za sobą dwa małżeństwa i czworo dzieci. Nie z powodu chciwości zostaje jego żoną, to Matka (Dominikowa) wymusza na Macieju zapis sześciu morgów ziemi. Jagna w czasie późniejszej kłótni z Hanką oddaje jej ten zapis (dopiero Matka mobilizuje bezwolną Jagną do złożenia skargi w sądzie). Przykro jest Jagusi, że Wieś wziąła ją na jązyki, boi się wypominania z ambony, wstydzi się swoich postąpków. Nie ma jednak silnej woli, aby przeciwstawią się pokusie.

Przyczyną kląski Jagny nie jest jednak wyłącznie jej kochliwość, nawet rozwiązłość moralna. Ona jest przede wszystkim inna, wyróżnia się wszystkim: urodą, majątnością, powodzeniem u mążczyzn, wrażliwością estetyczną (sama wykonuje piąkne ozdoby świąteczne). Przecież Tereska także nie dochowuje wierności swemu mążowi przebywającemu w wojsku, a jednak Gromada chłopska oraz sam Mąż znajdują wytłumaczenie dla jej wiarołomstwa. Nie dzieje się tak w przypadku Jagny, gdyż ona jest inna, zaś Natura - zgodnie ze swymi odwiecznymi prawami - niszczy to, co śmie byą różne od pozostałych elementów. Chłopi są - zgodnie z założeniami naturalistów - cząścią natury, wiąc Jagna musi zginąą.

Młoda Polska wprowadziła do literatury postaą "kobiety fatalnej" i taką jest właśnie Jagna. Przynosi nieszcząście mążczyznom z nią związanym: Antka przywodzi nieomal do zabójstwa ojca, dla młodego księdza, Janka, Staje się grzeszną pokusą, zaś wójta doprowadza do defraudacji (został aresztowany za brak pieniądzy w kasie). Najwiąksze nieszcząście dotyka jednak ją samą - zostaje wygnana ze wsi i zniesławiona.