Indywidualista to osoba, która zwykle „wystaje” z tłumu. Ma własne spojrzenie na życie, często odmienne a czasem nawet sprzeczne z poglądami ogółu. Podane fragmenty przedstawiają dwóch różnych ludzi, których łączy właśnie indywidualizm – Giaura i Kurtza. Mimo to, są bardzo różni. Postać Giaura z powieści poetyckiej Byrona została w dużej mierze ukształtowana przez romantyzm – epokę, w której żył autor. Romantyzm był swoistą „wylęgarnią” indywidualistów w literaturze (wprowadzony bohater romantyczny). Choć Giaur jest „outsiderem”, nie można go nazwać jednoznacznie negatywnym, w przeciwieństwie do Kurtza, postaci z dziewiętnastowiecznej noweli Josepha Conrada „Jądro ciemności”. Indywidualizm Kurtza wynika z zupełnie innych pobudek i objawia się innymi cechami, niż u szlachetnego zbrodniarza. Kurtz jest agentem handlowym przebywającym w najgłębiej położonej stacji w Kongu Belgijskim. To najbardziej utalentowany z pracowników towarzystwa, zbiera najwięcej kości słoniowej. Bohatera poznajemy z opowieści narratora, Marlowa, mającej charakter retrospektywny. Sam Kurtz pojawia się dopiero w połowie utworu, ale jego postać przewija się już od początku utworu w relacjach innych osób. Nadaje mu to aurę tajemniczości. Niemal tak samo enigmatyczny jest Giaur. W utworze zastosowana jest inwersja czasowa, co już od początku zagłębiania się w lekturę przyciąga naszą uwagę do postaci. Okazuje się jednak, że mimo dotarcia do końca utworu Giaur pozostaje tajemniczy. Wiemy, że jego romans z żoną muzułmanina Hassana kończy się dla kobiety tragicznie – zgodnie z prawem islamu zostaje ukarana śmiercią. Giaur mści się na mężczyźnie, nie respektuje ani prawa obowiązującego wyznawców Allacha, ani praw chrześcijańskich (łamie piąte i szóste przykazanie). Później zamknięty w klasztorze odrzuca Boga, nie uczestniczy w mszach. Kurtz sam czyni siebie bóstwem dla czarnej społeczności. Nie tylko łamie pierwsze przykazanie, ale również stawia siebie na równi z Bogiem. Nie respektuje miejscowych zwyczajów (tak jak Giaur). Kurtz ma jednak przy sobie kogoś w rodzaju przyjaciela, a na pewno wielu popleczników. Giaur jest samotny i sam sobie ta samotność wybrał. Pierwszy fragment jest spowiedzią Giaura leżącego na łożu śmierci. Wynika z niego, że sensem życia bohatera była przede wszystkim miłość. To z jej powodu dopuszcza się zabójstwa Hassana – mści się za swoją ukochaną Leilę. Sensem życia Kurtza była władza. Kurtz tak jak Giaur zabija, ale robi to wielokrotnie, systematycznie. W drugim fragmencie będącym rozmową rosyjskiego marynarza z Marlowem mamy informację, że Kurtz tworzy armię i...