Prawo do nauki „Prawo do nauki należy do podstawowych praw jednostki we współczesnym społeczeństwie. Prawo to musi być postrzegane zarówno w kategoriach dobra i wartości indywidualnej, jak i ważnego, podstawowego dobra społecznego. Urzeczywistnienie prawa do nauki jest nie tyle jakimś szczególnym przywilejem współczesnego człowieka, ale stanowi nieodzowny warunek rozwoju społeczeństwa i jednocześnie pełnego uczestnictwa jednostki w życiu społecznym. Powszechne kształcenia stało się najważniejszym motorem rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego we współczesnym świecie. Do największych osiągnięć drugiej połowy dwudziestego wieku zalicza się w Europie powszechność kształcenia na poziomie średnim i wyższym, wyrażającym się stale rosnący, stopniem skolaryzacji.” 1 Konstytucja RP stanowi: art. 70;1. Każdy ma prawo do nauki. Nauka do 18 roku życia jest obowiązkowa. Sposób wykonywania obowiązku szkolnego określa ustawa. 3. Rodzice mają wolność wyboru dla swoich dzieci szkół innych niż publiczne. Art. 53:3. Rodzice maja prawo do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami. W artykule 2 Protokołu nr 1 Konwencji Europejskiej stwierdza się: Nikt nie może być pozbawiony prawa do nauki, Wykonując swoje funkcje w dziedzinie wychowania i nauczania, Państwo uznaje prawo rodziców do zapewnienia tego wychowania i nauczania zgodnie z własnymi przekonaniami religijnymi i filozoficznymi. W sformułowaniu prawa do nauki w Konwencji Europejskiej spojono trzy elementy: 1) wolność negatywną w korzystaniu z możliwości kształcenia zapewnianych przez państwo – jest to zasada ogólna oraz dwie reguły interpretacyjne: 2) swobodę państwa w określaniu celów, form i zakresu kształcenia, 3) poszanowanie przekonań rodziców w odniesieniu do wychowania i nauczania ich dzieci. 2 Przez prawo do nauki należy rozumieć samoistne, klasyczne prawo socjalne, o charakterze podmiotowym, tworzącym po stronie jednostki roszczenie wobec aparatu państwowego o dostęp do narzędzi umożliwiających pobieranie nauki. 3 Na jego treść składają się: możliwość zdobywania wiedzy, kształcenia prowadzonego w zorganizowanych formach, w sposób regularny i ciągły obejmującego najpierw kanon podstawowy wiadomości ogólnych, a następnie umożliwiającego uzyskanie pogłębionej specjalistycznej wiedzy , kończonego uzyskaniem odpowiednich świadectw. Istotnym elementem prawa do nauki jest wolność wyboru rodzaju i typu szkoły oraz formuły edukacji( tryb dzienny, zaoczny, eksternistyczny). Ciężar ponoszenia kosztów kształcenia w szkołach publicznych ponosi państwo. Szkoły...