Fair play to sport. Ta fundamentalna cnota sportu skupia sobie wartości takie jak: powściągliwość, umiar i ogłada cywilizacyjna. Rozpoczynając rozważania na temat czystej gry, należy sięgnąć do jej korzeni, które znajdują się w Starożytnej Grecji. Najstarszym przejawem proto-greckiej etyki sportowej jest sławny fresk z miasta Akroteri na wyspie Sanotorin. Tematem fresku jest walka na pięści dwóch chłopców. Obaj pięściarze z Akroteri mają na biodrach zawiązaną wstążkę. „W moim przekonaniu wstążka ta wyznacza granicę, poniżej której nie wolno uderzać i jest moim zdaniem pierwszym znanym ograniczeniem pola walki sportowej, które po wiekach zyska etyczną a zarazem językową konotację: nie uderzaj poniżej pasa. ”( Żukowscy R., Z.; 2010, s.14) Nie da się ukryć, że z interpretacji fresku wynika, iż zasady etyczne sportu, na których bazuje fair play, sięgają antycznej Grecji. „Antyczna Grecja nie znała pojęcia fair play w naszym rozumieniu.” (Żukowscy R., Z.; 2010, s.25) Zachowanie etyczne, które stanowi główną przesłankę czystej gry, zawierało się w obrębie kilku ogólniejszych pojęć. Wyrazem starożytnego fair play było przede wszystkim pojęcie cnoty - arête. „Początkowo oznaczało ono siłę i zręczność wojownika na polu walki oraz jego heroiczne męstwo wobec przeciwnika. Te same zalety mogły jednakże wyrazić się także w walce sportowej”.(Nowocień J., 2001, str.61) Dodatkowo, korzenie fair play wywodzą się także z prawa do startu w igrzyskach olimpijskich, którego nie posiadały osoby naruszające ekecherie - pokój boży. Prawo nie dotyczyło również sędziów igrzysk. Struktura społeczna w Starożytnej Grecji oraz podział klasowy przyczynił się do tego, że ze startu w igrzyskach wyłączeni byli niewolnicy stanowiący ostatnią warstwę społeczeństwa. ”Ich ewentualny udział w zawodach według Greków, obniżałby tylko poziom widowiska sportowego oraz uczciwość walki. Przed każdymi ważnymi zawodami startujący składali przysięgę przed posągiem Zeusa Horkiosa – strzegącego przysięgi. Zobowiązywali się do przestrzegania etyki w czasie rywalizacji.”(Omianowski M., 2008, str.3) Za niedotrzymanie przysięgi nakładano wysokie kary grzywny. Najstarsze podstawy zasady etyki wywodzą się z cywilizacji celtyckiej ludności Irlandii i Brytanii- Goidelów oraz Brytów. Pierwsze określenia bliskie fair play użyte zostały w najstarszym poemacie epickim Irlandii „Tain bó cuailnge”. Bohater książki toczy walkę z wrogiem, który dominuje w walce. Zdaniem bohatera taki stan rzeczy wynika z nieprzestrzegania przez wroga zasady fír fer – czystego, szlachetnego postępowania. Uznaje się, że celtycka...