Już w raju Bóg stworzył mężczyznę i kobietę, by mogli być razem szczęśliwi, pomagać sobie w każdej sytuacji, rozmnażać się. Człowiek jako pojedyncza jednostka nie jest w stanie w pełni cieszyć się życiem, potrzebuje kogoś z kim mógłby dzielić swoje rozterki i chwile radości. „Człowiek żyje po to, aby kochać. Jeśli nie kocha – to nie żyje” to właśnie miłość nadaje naszemu życiu sens, bez niej jest ono jedynie marnym istnieniem pozbawionym tego, co najważniejsze. Niektórzy oczekują prawdziwej, szaleńczej miłości, która każdą myśl przepełniłaby drugą osobą, a niektórym wystarcza znalezienie w partnerze ostoi, ciepła by wieść z nim spokojne i ustatkowane życie. Wydaje mi się, że na przestrzeni różnych epok spojrzenie człowieka na miłość się nie zmienia. Od niepamiętnych czasów towarzyszy mu to uczucie i mimo tego, że każdy przeżywa je na swój własny sposób, chce osiągnąć dzięki niemu przynajmniej jedną rzecz – szczęście. W swojej prezentacji pragnę przybliżyć portrety literackich kochanków romantycznych, którzy przeżywają chwile uniesień dzięki miłości, cierpią w jej imię oraz dokonują niekiedy drastycznych decyzji z jej powodu. W epoce romantyzmu można odnaleźć kilka przykładów literackich kochanków, gdyż epoka ta skupiła się na sferze uczuć, miłości. Pierwszym, którego przedstawię będzie Werter z utworu Johana Wolfganga Goethego, pt. „Cierpienie młodego Wertera”. Historia miłości Wertera i Lotty przypomina wiele innych romansów znanych z literatury, nie tylko romantycznej. Młodzieniec z miejsca poczuł uczucie do kobiety, gdy zobaczył ją po raz pierwszy w leśniczówce. Zafascynowała go nie tyko jej uroda, ale dobroć i opiekuńczość nad młodszym rodzeństwem i schorowanym ojcem. Po raz drugi spotkali się na balu. Wtedy to Werter przekonał się, że dziewczyna odwzajemnia jego uczucie, mimo że jest już prawie zaręczona z Albertem. Młodzieniec przeżywał wówczas najpiękniejsze chwile swojego życia. Wkrótce okazało się, że Werter zakochał się bez pamięci, a miłość stała się sensem jego życia. Werter jest typowym bohaterem romantycznym, który przeżywa nieszczęśliwą miłość i cierpi z jej powodu. Idealizuje obiekt swoich westchnień, wypowiada się o Lottcie, jako o kimś najcudowniejszym. Sytuacja Wertera oraz Lotty jest bardzo skomplikowana, gdyż w grę pomiędzy uczuciami wchodzi jeszcze narzeczony, a później mąż Lotty – Albert. Miłość Wertera i Lotty nie miała przyszłości, mimo tego, że były to bratnie dusze. Werter jest z jednej strony szczęśliwy, wydaje mu się i wierzy w to, że Lotta odwzajemnia jego uczucie, z drugiej jednak wie, że nie powinien dalej brnąć w ten...