Ostatniego z panującej z przerwami pięć wieków dynastii Piastów, Kazimierza obdarza się przydomkiem Wielkim. Czas jego panowania przypada na lata od 1333, który to rok był rokiem śmierci Władysława Łokietka oraz jednocześnie drugiej koronacji w zjednoczonej po rozbiciu dzielnicowym Polsce, syna Łokietka Kazimierza. Nowy król odziedziczył po ojcu tak naprawdę tylko dwie dzielnice-Małopolskę i Wielkopolskę. Z czasem w trakcie swych rządów przyłączył do terytorium Polski nowe ziemie na wschodzie-Podole, Ruś Halicką i Włodzimierską. Jako władca musiał się zmagać z wieloma przeciwnościami i w dalszym ciągu nierozwiązanym konfliktem polsko-krzyżackim. Zgadzam się z przeważającą częścią historyków, którzy twierdzą, że Kazimierz w pełni zasłużył na przydomek Wielki. Już na samym początku,wkrótce po objęciu tronu musiał się zmierzyć w sprawie o odzyskanie ziem utraconych na rzecz Krzyżaków oraz wyjaśnić spór o prawo do korony polskiej, które posiadał król Czech Jan Luksemburski jako spadkobierca Wacława II, króla Polski koronowanego w 1300 roku. Negocjacje te miały miejsce na dwóch z kolei zjazdach w Wyszehradzie w latach 1335 oraz 1339. Uzgodniono wówczas, że władca Czech zrzeka się pretensji do korony polskiej po Przemyślidach, a w zamian Kazimierz uznaje zwierzchnictwo Czech nad Śląskiem. Jedynie kilka księstw śląskich (księstwo jaworskie, świdnickie oraz ziębickie) pozostało po roku 1339 w rękach niezależnych Piastów śląskich, których władcy wspierali politykę króla Polski. Mogłoby się wydawać, że kompromis uzyskał kosztem oddania ważnych ziem jakie stanowiło terytorium Śląska, bez prób odzyskania go, jednak obecnie już wiadomo, że Kazimierz tak łatwo nie pogodził się z tą stratą. Najpierw długo zwlekał z ratyfikacją traktatu zatwierdzającego przynależność Śląska do Czech, licząc na zmianę sytuacji politycznej, a w roku 1345 rozpoczął działania wojenne w sprzymierzeniu z Andegawenami i Wittelsbachami, mające na celu odzyskanie tych ziem. Atak Kazimierza został jednak powstrzymany i król był zmuszony podpisać pokój w Namysłowie w roku 1348. Jeszcze pod koniec życia Kazimierz ponowie starał się odzyskać Śląsk, zwracając się do papieża o zwolnienie z przysięgi złożonej podczas zrzekania się tych ziem, jednak starania te przerwała śmierć króla. W czasie kiedy Kazimierz prowadził negocjacje z władcą Czech, nowy król Polski dążył do zawarcia pokoju także z Krzyżakami. Kazimierz, zdając sobie sprawę ze słabości militarnej odziedziczonego po ojcu państwa nie decydował się na zbrojne rozwiązanie konfliktu lecz wybrał drogę dyplomacji. Wojny nie sprzyjałyby...