Groteska to kategoria estetyczna, która służy do ukazania zdeformowanej wizji świata. Autorzy stosują rozmaite sposoby, aby osiągnąć efekt groteskowości w swoich utworach. Łączą ze sobą przeciwstawne kategorie estetyczne, mieszają zupełnie od siebie różne style językowe czy elementy świata przedstawionego. Groteska w utworze literackim ma szokować i jednocześnie skłaniać do refleksji nad zjawiskami w naszym codziennym życiu. Często połączenia tak odmiennych stylów, jakie ukazuje goteska, wzbudza zdziwienie. Do uzyskania efektu groteskowości służą zespolenia przeciwstawnych elementów świata przedstawionego, jego deformacja i absurdalność- nie można wytłumaczyć w sposób logiczny sytuacji ukazanej w utworze. Ukazuje zwyczajne sytuacje z nierealistycznymi bohaterami, spaja elementy rzeczywiste z fantastycznymi. O rzeczach poważnych traktuje lekko i swobodnie, o tych błahych- z patosem i wzniosłością. Stawia obok siebie słownictwo naukowe i wulgaryzmy, patetyczność i komizm. Te zabiegi pomagają utworom groteskowym osiągnąć ich rzeczywisty cel- wykpienie danych zjawisk lub postaw w niebanalny i przerysowany sposób. Efekt groteskowości występuje w utworach autorstwa Stanisława Ignacego Witkiewicza oraz Sławomira Mrożka. Interpretowane fragmenty, pierwszy z dramatu pt.,,Szewcy” Witkacego, i drugi pochodzący z utworu ,,Męczeństwo Piotra Ohey'a” Mrożka, oparte są na elementach, dzięki którym uzyskuje się zdeformowany i groteskowy obraz rzeczywistości. Obaj twórcy otrzymują efekt groteskowości dzięki nieco innym środkom, które na ten efekt się składają. Pierwszy fragment, pochodzący z dramatu Witkacego pt.,,Szewcy” ukazuje Sajetana i Czeladnika, tytułowych szewców, w więzieniu. Zostają w nim zamknięci wskutek aresztowania przez bojówkę zwaną ,,Dziarskimi Chłopcami”. Szewcy nie mogą wykonywać żadnej pracy i z tego powodu bardzo cierpią. Oprócz Sajetana i Czeladnika, bohaterką sceny jest Księżna. Musi wykonywać pracę, która wcześniej należała do szewców. Oglądanie pracy wykonywanej przez Księżną, jest prawdziwą męką dla Sajetana. Szewc bez pracy okrutnie się nudzi, zazdrości kobiecie. Mówi jej, jak bardzo jest szczęśliwa, ponieważ ma pracę. Używa wobec Księżnej bardzo wyszukanych, pieszczotliwych określeń. Tymczasem ona nie jest zachwycona robieniem butów. Dostrzega względność pewnych zjawisk: co dla jednych stanowi sens życia, dla innych ma żadnego znaczenia. Rozmowę przerywa im czeladnik Józef, który jest wyraźnie zirytowany górnolotnym słownictwem Sajetana i Księżnej. Fragment dramatu Sławomira Mrożka przedstawia sytuację w mieszkaniu rodziny Ohey'ów. Oto do...