Jan Kochanowski był wybitnym poetą polskim okresu Odrodzenia. Pochodził ze szlacheckiej rodziny Kochanowskich herbu Korwin, był synem Piotra Kochanowskiego, sędziego ziemskiego sandomierskiego, który rozpatrywał wszystkie sprawy szlachty osiadłej, musiał więc być szlachcicem posesjonatem, osiadłym w ziemi, której sprawy sądził. Oraz Anny Białaczowskiej herbu Odrowąż, który to herb wywodził się z Moraw. Kochanowski studia rozpoczął na Akademii Krakowskiej w 1544r.; w życiorysie jego jest też ślad, że w latach 1547-1550 mógł być na którymś z uniwersytetów niemieckich lub na jednym z dworów magnackich. Rok studiował na uniwersytecie w Królewcu w księstwie Pruskim skąd wyjechał do Włoch i do Padwy. Tam Kochanowski zetknął się z innymi studiującymi humanistami i został nawet konsyliarzem nacji polskiej co można tłumaczyć tak, że uczestniczył w korporacji, stowarzyszeniu studenckim, które miało swoje ideały i chęć doskonalenia się. Był to bardzo budujący czas dla Kochanowskiego bo dzięki studiom, podróżom i kontaktem z ludźmi uczonymi zyskał ogładę i wprawę literacką. To właśnie w tym okresie powstała pieśń XXV. (Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary). Kiedy Kochanowski wrócił do kraju bywał na wielu znakomitych dworach, aż w 1564r. mianowano go sekretarzem królewskim Zygmunta Augusta. Otrzymał uposażanie duchownego nie sprawując obowiązków duszpasterskich. Doradzał królowi i działał politycznie. W 1573r. wycofał się z życia dworskiego na jego decyzje pewnie wpływ miała ucieczka króla Henryka Walezego, którego elekcje podpisał i był przy koronacji. W tych czasach opisywał ważne dla Rzeczpospolitej wydarzenia, w tym hołd pruski. W 1574r. osiedlił się w rodzinnym majątku w Czarnolesie i rok później poślubił Dorotę Podolską herbu Janina. Miał sześć córek, z których trzy zmarły w dzieciństwie. Tam...