Wokulski jako bohater pozytywistyczny i romantyczny – charakterystyka. Stanisław Wokulski jest głównym bohaterem Lalki i jedną z najciekawszych postaci polskiej literatury. Pełen sprzeczności, dynamiczny, nieobliczalny – budzi zainteresowanie i intryguje. Można stwierdzić, że Wokulski reprezentuje "stracone pokolenie" - był już dorosłym człowiekiem, gdy wybuchło powstanie styczniowe i brał w nim udział. Później przyjął inną postawę - realisty - w jego biografii zmieścił się kawałek romantyzmu i cząstka pozytywizmu - jako bohater literacki posiada on elementy obu schematów. Jest to czterdziestopięcioletni mężczyzna, którego biografia składa się niemal z samych niezwykłych dokonań. Jako młody subiekt zamarzył o zdobyciu wykształcenia, co było niemal nieosiągalne dla ludzi w jego położeniu. Później bohatersko zdecydował wziąć udział w powstaniu, za co został skazany na wygnanie. Tam poznawszy wielkich naukowców zapragnął poświęcić się nauce. Sytuacja zmusiła go do typowego małżeństwa z rozsądku, co jednak ostatecznie pozwoliło mu uzyskać niezależność finansową. Dobre kontakty, a także przedsiębiorczość i zaradność w krótkim czasie pozwoliły mu potroić majątek. Gdy zaspokoił swe dążenia, życiem jego zawładnęło obsesyjne uczucie do Izabeli Łęckiej. Temu uczuciu poświęcił całą energię. Wokulski jako bohater romantyczny bierze udział w powstaniu styczniowym, a zatem poświęca młodość w patriotycznej walce za ojczyznę, która jest dla niego sprawą ważną. W konsekwencji zostaje ukarany za bohaterski czyn zesłaniem na Sybir, z którym wiąże się ciężka praca w głodzie i zimnie oraz walka o przetrwanie. Tym okresem swojego życia Wokulski realizuje romantyczną ideę walki za ojczyznę. Dzięki swoim nabytym znajomościom i pomnożonym majątku chce zawiązać spółkę handlu ze wschodem myśląc o zyskach jakie może uzyskać dzięki temu ojczyzna. Następnie miłość Stanisława do Izabeli Łęckiej, która oczywiście napotyka na trudności związane z nierównością obojga postaci. Piękna Izabela reprezentuje warstwę bogatej i zmanierowanej arystokracji, natomiast Wokulski jest prostym, doświadczonym przez życie mężczyzną, który za wszelką cenę chce awansować społecznie. Miłość do Izabeli jest uczuciem wszechogarniającym i paraliżującym umysł Wokulskiego – jedyną jego ideą. Kolejnym przykładem romantyzmu Stanisława Wokulskiego jest chęć popełnienia przez niego samobójstwa w wyniku tragicznej miłości oraz niejasny koniec kiedy to wysadzając ruiny zamku mógł zginąć, ale również zniknąć by rozpocząć kolejny etap życia, być może jako kto inny. Wokulski działa pod wpływem emocji,...