Cywilizacje egipska, grecka i rzymska stanowią kulturalne, cywilizacyjne i naukowe podwaliny naszego współczesnego świata. Egipt nauczył nas liczyć, Rzymianie dali nam prawo, Grecy filozofów, ale wszystkie te kultury łączyła jedna cecha: zamiłowanie do piękna. O gustach się nie dyskutuje- ile osób, tyle poglądów i sposób patrzenia na życie. Podobnie z cywilizacjami. Zarówno w Egipcie, jak i w Grecji i Rzymie wyróżniano wiele kanonów piękna. Ukształtował je zarówno czas, jak i położenie geograficzne. Można domniemywać że gdyby starożytni egipcjanie czy rzymianie mieszkali na antarktydzie, nie zachwycaliby się muskularnymi, półnagimi wizerunkami bogów. Czym jest tak naprawdę "kanon piękna"? Czy istnieje coś takiego, jak jeden wzór człowieka, który zawsze, każdemu będzie się podobał? Czy można stworzyć taka postać, która ze swym pieknem i postawą będzie ponadczasowa? Czy w twarzach starożytnych potrafilibyśmy dziś odnaleźć samych siebie? Gdy patrzymy na wizerunki starozytnych widzimy, że pomniki królów, bogów, herosów, czy zwykłe malowidła- różnią się od siebie. Z biegiem lat, ludzie wykształcili nie tylko umiejętność przedstawiania postaci, ale także zmieniło się ich podejście i gust może to wynikać z faktu, że w drodze ewolucji po prostu zmieniał się nasz wygląd zewnętrzny. Budowa antropomorficzna w Starożytnym Egipcie za dynastii 00 będzie się różniła od tej, która reprezentowali już Ptolemeusze. Podobnie w Grecji i Rzymie- czas zmienia nasz wygląd i spojrzenie na rzeczywstość. Także rozwój techniki miał duże znaczenie. Kultury mieszały się, cywilizacje rozwijały i powoli gasły. Ale poszukiwanie ideału piękna pozostało. Jednymi z najwazniejszych cech sztuki egiptu byla jednosc artystycznych form, oraz służba wobec władców i religii. Kanon piękna w Egipcie Określał ściśle sposób obrazowania człowieka zależnie od hierarchii społecznej. Twarze bogów przedstawiane zawsze były bokiem, nigdy przodem w masce zwierzęcia. W Historii Egiptu panowała Hatszepsut, która przedstawiała sie z atrybuami męskości np: broda. Wiele tez, które wyjaśniją nam jej postawe zaprzecza sobie. Podobno kierowała się tym, że Faraon posiadał brodę co jest symbolem dostojeństwa oraz hartu ducha. Zaś z innych źródeł wynika, że jako kobieta nie mogła sprawować władzy, gdyż zgodnie z prawem i tradycją sprawował ją mężczyzna co wykluczają Nitokris jak i Sobeknofru. W rzeźbie figuratywnej obowiązywał system modularny zbudowany na siatce kwadratów. Postać stojącą dzielono na 19 części, a siedzącą na 15. Poszczególnym częściom ciała odpowiadała stała liczba kwadratów. Kiedy rzymianie...