„Granica” Zofii Nałkowskiej jest powieścią o poszukiwaniu prawdy o człowieku . Zawarte są w niej różne pytania dotyczące człowieka, jego granic moralnych a także postrzegania innych . Człowiek nie jest istotą prostą. Nikt nie jest w stanie poznać jego prawdziwego oblicza na podstawie pierwszego wrażenia oraz pierwszej rozmowy. Zatem prawda o człowieku to rzecz niejednoznaczna . Taką prawdę przedstawia sylwetka Zenona Ziembiewicza. Jest to postać skomplikowana i trudna do jednoznacznej oceny . Jednak zanim przystąpię do sądu nad Zenonem przedstawię jego dzieje. Zenon Ziembiewicz jest głównym bohaterem powieści Nałkowskiej. Jest synem zubożałych szlachciców, Waleriana i Joanny z Niemierów . Jego ojciec po stracie majątku rodowego własnego i żony, objął stanowisko rządcy Boleborzy, folwarku należacego do majątku Tczewskich . Zenon jako uczeń gimnazjum był chłopcem dość przystojnym , ambitnym i wzorowym . Studiował w Paryżu i rzadko odwiedzał rodziców, ale zawsze kiedy przyjeżdżał czuł coraz większą niechęć ,czuł się obco we własnym rodzinnym domu. Kiedy przebywał w Paryżu poznał tam Adelę ,dziewczyna była w nim bardzo zakochana ,lecz ten był obojętny wobec jej uczuć ,nigdy jej nic nie obiecywał. Ważnym epizodem w jego życiu stały się pierwsze doświadczenia erotyczne z Justyną Bogutówną, które nie pociągały za sobą większego zaangażowania uczuciowego. Jednakże brnął w to popadając w kolejny romans z nią, kiedy to wyznał miłość Elżbiecie. Chciał to skończyć jednak nie potrafił bał się powiedzieć Justynie ,że to koniec. Zenon dowiedziawszy się ,że zostanie ojcem dziecka Bogutówny odepchnął ją i pozostawił samą. Okłamał Biecką co nie wyszło mu na dobre. Główny bohater to egoistyczny, samolubny, zakłamany człowiek. Prowadził Życie jak gdyby zawsze był wolny. Zdradzał narzeczoną ,okłamywał ją czuł iż nie powinien tak robić lecz popęd był silniejszy i nie zrobił nic w kierunku by to zmienić. Życie w mieście i zdobyte wykształcenie zmieniły światopogląd Ziembiewicza. Krytycznie oceniał zachowanie ojca, jego nieumiejętność prowadzenia gospodarstwa oraz liczne romanse , obiecując sobie, że w dorosłym życiu nie powtórzy tych błędów . Z biegiem lat okazał się człowiekiem o słabym charakterze , który zapomniał żyć uczciwie. Pierwszym ustępstwem było przyjęcie propozycji Czechlińskiego....