...

ł utwory o Europie i poruszał tematy europejskie. On pisał o sobie, o swoich podróżach po kilku krajach południowej i południowo-wschodniej części Europy ale nie był on reporterem tylko poetą. Należy pamiętać, że nie to o czym pisał ale sposób w jaki to robił, jak manifestował swoją osobowością było czymś nowym, pociągającym dla ludzi w ówczesnej Europie. Sam Mickiewicz pisał: „Byrona tylko czytam, książkę gdzie w innym duchu pisaną rzucam, bo kłamstw nie lubię; gdzie jest opis szczęścia życia familijnego, równie mnie oburza jak widok małżeństw, dzieci...” Byron nie pisał o szczęściu tylko o prawdziwym życiu, które czasem bywa okrótne. Byron i byronizmGeorge Noel Gordon Lord Byron urodził się w Londynie w 1788r nie jako syn lorda. Pochodzenie rodziców było szlacheckie ale ród był całkowicie zubożały: ojciec rorzutnik opuścił dom i umarł w kilka lat po narodzinach Byrona, matka była ekscentryczna i jej stosunki z dzieckiem były gorsze niż złe. Wczesne lata Byron spędził w Szkocji gdzie żył w niedostatku, bez rodzinnej opieki. Na dodatek dokuczało mu kalectwo stopy (wada wrodzona). Godność para Anglii, przywilej zasiadania w Izbie Lordów odziedziczył w 1798 roku po śmierci stryjecznego dziadka. Musiał studiować wśród majętnych i utytułowanych kolegów zgodnie ze swoim pochodzeniem. Żył wtedy rozrzutnie i ekstrawagancko co przyspożyło mu kłopotów finansowych. Wiersze zaczął pisać już jako student i to jego literacki dorobek przyniósł mu majątek. Zgodnie z panującą modą wśród dobrze urodzonych, wyruszało się w podróże. Przez wojnę z Napoleonem, kontrolowana Europa była zamknięta dla Anglików, Byron w 1809 wyruszył przez Portugalię i Hiszpanię do Grecji. Tam a także w Albani i Konstantynopolu spędził dwa lata. W 1812 roku powrócił do Londynu zmuszony brakiem pieniędzy. Z podróży na Wschód przywiózł „Wędrówki Childe Harolda”, które wydane zostały w tym samym roku i przyniosły Byronowi sławę. Sam Byron pisał: „Obudziłem się pewnego poranka i byłem sławny”. Kontynuował on życie w atmosferze skandalu. Głosił poglądy libertyńskie i swoim zachowaniem nie pasował do Izby Lordów.Po „Wędrówka Childe Harolda” 5 czerwca 1813 roku ukazał się „Giaur” i do listopada tego samego roku ukazało się aż siedem nowych wydań. Jesienią 1813 wydał Byron „Narzeczoną z Zbydos”, w roku 1814 „Korsarza” i „Larę”Byron był mężczyzną wyjątkowo przystojnym, zapalonym sportsmenem, duże ambicje pokłądał w swej umiejętności pływania, uprawiał z zapałem jazdę konną i szermierkę, ćwiczył boks. Uwielbiał robić wrażenie. Był sławny i i zwistni mu ludzie czekali tylko na jakąś chwilę słabości z...