Republika Gruzji: Sakartwelos Republika Azja Zachodnia Powierzchnia: 69 700 km² Ludność: 5, 2 mln (2000), 75 mieszkańców na km² Stolica: Tbilisi Ustrój: republika wielopartyjna z jednoizbowym parlamentem Podział administracyjny: wyodrębnione 2 republiki autonomiczne (Abchazja, Adżaria) i region autonomiczny (Osetia Południowa) Języki urzędowe: gruziński, abchaski (regionalne) Jednostka monetarna: lari PKB na 1 mieszkańca (1998): 974 USD Strefa czasu: GMT + 4 Sąsiedzi (dł. Granic w km): Rosja (723), Azerbejdżan (322), Turcja (252), Armenia (164) Linia brzegowa: 310 km ŚRODOWISKO GEOGRAFICZNE Gruzja położona jest w zachodniej części Zakaukazia nad Morzem Czarnym, między łańcuchem Wielkiego i Małego Kaukazu, między 4120` a 4340`N oraz 40 a 4640`E. Czarnomorskie wybrzeże Gruzji, o długości ponad 300 km, tworzy szeroki łuk między ujściem rzeki Psou i przylądkiem Gonio, zamykającym od południa deltę rzeki Czoroch. Jest ono bardzo słabo rozwinięte. Brak ważnych zatok, półwyspów i wysp. Gruzja jest krajem górzystym. Całą północną część zajmują góry Wielkiego Kaukazu, z najwyższym szczytem republiki – Szcharą (5 068 m n.p.m.). Ten potężny łańcuch został ostatecznie ukształtowany w trzeciorzędzie, w czasie fałdowań alpejskich. W czwartorzędzie w wyniku ruchów pionowych skorupy ziemskiej wytworzyły się uskoki i zręby. W plejstocenie góry były objęte zlodowaceniem. Lodowce wytworzyły charakterystyczne formy rzeźby z dolinami U – kształtnymi i cyrkami lodowcowymi. W wysokogórskiej części, zbudowanej ze skał krystalicznych, występują ślady najstarszych procesów górotwórczych (fałdowań kaledońskich i hercyńskich). Strefę osiową otaczają od strony południowej sfałdowane osady fliszowe. Kaukaz Zachodni budują skały osadowe jury, kredy i trzeciorzędu. W wapieniach i dolomitach występują zjawiska krasowe. Liczne są jaskinie (najdłuższa Nowoatońska o długości ponad 50 km), systemy szczelinowe i jeziora. Najwyższe partie są współcześnie zlodowacone. Południową część kraju zajmują pasma Małego Kaukazu z najwyższym szczytem Mepisckaro (2 850 m n.p.m.). Mały Kaukaz zbudowany jest z wapieni kredowych, fliszu paleogeńskiego i starych skał wulkanicznych. Został sfałdowany i wypiętrzony w środkowym trzeciorzędzie. Góry uległy zrównaniu, a następnie pod koniec pliocenu i w plejstocenie ruchy pionowe ponownie wydźwignęły górotwór, przyczyniając się do utworzenia potężnych zrębów. Większość obszaru państwa jest terenem zagrożonym przez trzęsienia ziemi. Wielki i Mały Kaukaz oddziela równoleżnikowy pas tektonicznych obniżeń śródgórskich, składających się z kilku części. Na zachodzie...