Jacques Louis David urodził się 30 sierpnia 1748 w Paryżu, zmarł 29 grudnia 1825 w Brukseli. Był francuskim malarzem doby neoklasycyzmu. J. L. David był uczniem Jeana Marie Viena. W 1774 uzyskał prestiżowe stypendium Prix de Rome i wyjechał do Włoch. Poznał tam sztukę antyku, a także poglądy A.R. Mengsa i J.J. Winckelmanna. W roku 1784 został wybrany do Akademii Królewskiej. W tym okresie życia malował wielkoformatowe obrazy o tematyce antycznej np. Belizariusz przyjmujący jałmużnę 1780-1781, Andromacha opłakująca Hektora 1783, Śmierć Sokratesa 1787, Liktorzy przynoszą Brutusowi zwłoki jego synów 1789. Podczas pobytu we Włoszech w 1784 namalował słynny obraz Przysięga Horacjuszy, który został wystawiony rok później na Salonie. Dzieło Jacques’a Louisa Davida wzbudziło ogromną sensację. Obraz został uznany za artystyczny wzór cnót obywatelskich oraz swego rodzaju manifest neoklasycyzmu. W czasie rewolucji francuskiej David był członkiem jakobińskiego Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego. Przyjaźnił się z Robespierrem. J. L. David głosował za zgilotynowaniem króla Ludwika XVI i królowej. Jako artysta miał decydujący głos w sprawach sztuki we Francji ponieważ był członkiem Konwentu Narodowego i komisji sztuki. Malował propagandowe obrazy (m.in. szkic malarski Przysięga w sali do gry w piłkę 1790) oraz projektował dekoracje plastyczne do rewolucyjnych uroczystości. Po upadku Robespierre’a był na krótko uwięziony. W okresie...