Idea zwołania Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (KBWE) była nie tylko konsekwencją sytuacji politycznej Europy po drugiej wojnie światowej, ale również próbą budowy ogólnoeuropejskiego systemu bezpieczeństwa. Zrodziła się w latach 60-tych, kiedy stało się jasne, że dla dobra Europy należy nawiązać współpracę pomiędzy państwami należącymi do NATO i Układem Warszawskim. Propozycja zwołania międzynarodowej konferencji bezpieczeństwa i współpracy została zgłoszona przez polskiego ministra spraw zagranicznych Adama Rapackiego 14 grudnia 1964 na XIX sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. (Plan Rapackiego, ogłoszony na forum ONZ w 1957 przez polskiego ministra spraw zagranicznych A. Rapackiego. 1958 rozwinięty w memorandum rządowym. Przewidywał utworzenie strefy bezatomowej w Europie Środkowej, obejmował: eliminację broni jądrowej już znajdującej się na tym obszarze, zakaz jej produkowania i magazynowania oraz instalowania sprzętu i urządzeń przeznaczonych do jej obsługi. W strefie tej niedozwolone byłoby również użycie broni jądrowej przeciwko sygnatariuszom tego planu. Obejmował on państwa bloku socjalistycznego Czechosłowację, NRD, Polskę oraz państwo bloku demokratycznego RFN. Plan nigdy nie wszedł w fazę realizacji lecz był najgłośniejszą polską propozycją rozbrojeniową) W Helsinkach 22 listopada 1972 r. spotkali się przedstawiciele państw europejskich oraz Kanady i USA. Znalazło się tam 200 delegatów reprezentujących 15 państw NATO, 7 państw Układu Warszawskiego i 12 państw neutralnych. Przez siedem miesięcy dyskutowano o problemach niezbędnych do przygotowania konferencji bezpieczeństwa europejskiego. Idea konferencji dojrzewała dłuższy czas, nie było jednak warunków politycznych do jej przeprowadzenia, sytuacja dojrzała dopiero w latach 1971 – 1975. Trudności związane z kryzysem energetyczno – paliwowym i walutowym oraz załagodzeniu konfliktu związanego z podziałem Niemiec i wojną w Wietnamie stworzyły nową, bardziej sprzyjającą atmosferę do rozmów. Świat wkroczył w okres odprężenia i koegzystencji. Można było myśleć o zacieśnieniu współpracy i ograniczeniu zbrojeń. Rozmowy prowadzono w czterech rundach i ostatecznie wzięło w nich udział 35 państw Europy i Ameryki Północnej. Spośród państw europejskich w KBWE nie wzięła udziału tylko Albania. W czasie pierwszej rundy (od 22 listopada do 15 grudnia 1972) poszczególne delegacje potwierdziły gotowość ich państw do udziału w konferencji i przedstawiły własny punkt widzenia; w drugiej rundzie (od 15 stycznia do 8 lutego 1973) dyskutowano na temat porządku dziennego konferencji i przedstawiono...