Opiekun medyczny to nowy zawód medyczny, który powstał w 2008 roku i został objęty klasyfikacją zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy – Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z dnia 17 maja 2010 r.). Opiekun medyczny to osoba, która w sposób profesjonalny pomaga osobie chorej i niesamodzielnej zaspokoić jej podstawowe potrzeby życiowe. Rozpoznaje i rozwiązuje problemy opiekuńcze osoby chorej i niesamodzielnej w różnym stopniu zaawansowania choroby i w różnym wieku. Jest to osoba, która pomaga swoim podopiecznym zaspokajać potrzeby bio–psycho-społeczne. Asystując personelowi medycznemu podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, pomaga mu i jednocześnie wspiera osobę chorą i niesamodzielną. Podczas świadczenia usług z zakresu opieki medycznej nad osobą chorą i niesamodzielną podejmuje współpracę z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym. Opiekun medyczny pracując z osobą chorą i niesamodzielną ponosi odpowiedzialność za skutki swoich działań. Kwalifikacje zawodowe otrzymuje po zdaniu egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe. W strukturze klasyfikacji zawodów, opiekun medyczny mieści się w tzw. grupie Nr 5: Nr 5 – pracownicy usług osobistych i sprzedawcy 53 – pracownicy opieki osobistej i pokrewni 532 - pracownicy opieki osobistej w ochronie zdrowia i pokrewni 5321 – medyczny personel pomocniczy 532102 – opiekun medyczny s Podstawę programową i program nauczania zatwierdził Minister Zdrowia. Dyplom uzyskany przez opiekuna medycznego uprawnia do podjęcia pracy w tym zawodzie na terenie Unii Europejskiej. Kompetencje zawodowe opiekuna medycznego (zgodne z Podstawą Programową 513[02]: 1) rozpoznawanie i rozwiązywanie problemów pielęgnacyjnych i opiekuńczych osoby chorej i niesamodzielnej o różnym stopniu zaawansowania choroby i w różnym wieku; 2) pomaganie osobie chorej i niesamodzielnej w zaspokajaniu podstawowych potrzeb biologicznych; 3) pomaganie osobie chorej i niesamodzielnej w podtrzymywaniu aktywności społecznej; 4) aktywizowanie osoby chorej i niesamodzielnej do zwiększania samodzielności życiowej; 5) zapewnianie osobie chorej i niesamodzielnej bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego; 6) zapewnianie osobie chorej i niesamodzielnej higienicznych warunków otoczenia; 7) wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych; 8) współdziałanie z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym; 9) asystowanie pielęgniarce podczas wykonywania zabiegów pielęgniarskich; 10) użytkowanie urządzeń, przyborów oraz narzędzi...