Jan La Fontaine, Bajki, przeł. i objaś. Stanisław Komar, oprac. Lidia Łopatyńska, wyd. 2 przejrz. i popr., BN II 60, 1953. WSTĘP I. Fakty biograficzne. - ur. 1621 w Szampanii, zamożna rodzina kupiecka, nauka w Paryżu, seminarium duchowne (rok), studia prawnicze, 1647 stanowisko ojca – leśniczy królewski i ślub z 14-letnią Marią He-ricart, syn Karol, Jan lekkomyślny i niestały, rozrzutny, komedia Eunuch przeróbka z Teren-cjusza, sielanka mitologiczna Adonis (druk 1669), znajomość z Molierem, 1665/1666 Powias-tki i nowele wierszem, 1668 I tom Bajek (księgi I – VI), 1669 Miłość Psychy i Kupidyna, 1678 II część Bajek (księgi VII – IX), Powiastki zakazane przez cenzurę, po kryjomu, poezja dwor-ska, 1684 do Akademii Francuskiej, 1692 choroby, religijność, um. 1695. II. Bajki La Fontaine’a. - bajka – krótka powiastka, zwykle o zwierzętach, mądrość życiowa, popularny gatunek. - La Fontaine: bajka + opis, opowiadanie, bystry obserwator, nauka moralna na początku lub na końcu, element osobisty i refleksyjny coraz wyraźniejszy z biegiem lat, bajka – obrazek z życia, nowela, traktat filozoficzny, bajka liryczna, nie znamy dokładnej chronologii bajek, przedstawiciel klasycyzmu: umiar, harmonia, precyzja formy. - formy ludowe, wiersz wolny, obraz społeczeństwa francuskiego. III. Oblicze społeczne i nauka moralna Bajek. - praktyczny morał – życie jest złe, pesymizm, śmierć, człowiek jest zły, wysoko cenione – zręczność i spryt. IV. Miejsce Bajek w literaturze. - wielkie powodzenie Bajek, naśladownictwa, XVIII Florian – nienaturalność, brak harmonii, bajka lafontenowska zanika w XIX wieku (satyra, dla dzieci). TEKST (alfabetycznie). - Dedykacja: Do Księcia Burgundii, który żądał od autora bajki o kotku i myszce – bajki Ezopa przyozdobione w piękno poezji, pod błahostkami głębokie prawdy. - przedmowa do drugiego tomu, bajka tworem muz, nawet w Biblii parabole, ciałem – bajka, duszą – nauka moralna. - Żywot Ezopa Frygijczyka – Homer to ojciec bogów i dobrych poetów, Ezop mędrzec, ur. ok. 776, sytuacja z figami, odzyskanie mowy, nowy właściciel, kupiec, filozof Ksantus, sytuacje z Biernata, Krezus, ślub, adopcja Ennusa, Delfy i zrzucenie ze skały. - dedykacja delfinowi. I. Księga. 1. Konik polny i mrówka – pracowitość i lekkomyślność. 2. Kruk i lis – schlebianie, mądry po szkodzie, z serem. 3. Żaba i wół – chciał mu dorównać w wielkość, pękła, każdy chce być inny. 4. Dwa muły – jeden z owsem, drugi ze złotem, na niego napadają rabusie, pierwszy o urzędach, które nie przynoszą korzyści. 5. Pieśń i wilk – o biedzie, ale wolnej, Mickiewicz to wykorzystał. 6. Jałówka, koza...