Cierpienia młodego Wertera to powieść epistolarna (pisana w formie listów). Powieści epistolarne często opisują historię miłosnego trójkąta (mąż, żona, kochanek). Miłość przedstawiana jest jako uczucie nieszczęśliwe, choć odwzajemnione. Taka forma powieści miała wywołać w świadomości odbiorcy dzieła wrażenie autentyczności historii. Goethe rozpoczyna powieść wstępem od wydawcy, w którym powiadamia czytelników, że zebrał listy Wertera. Werter jest zachwycony piękną przyrodą, która otacza go podczas pobytu w Wahlheim, szuka w niej ukojenia, najlepiej czuje się w przestrzeni naturalnej. Przyrównuje to Wahlheim do cudownego miejsca, słowami „leży ono tak blisko nieba”. Werter utożsamiał się z naturą. Był jej bardzo oddany, w niej szukał harmonii i spokoju, którego mu tak brakowało wśród ludzi. Werterowi pasowało życie pośród natury. Pisał, że w przyrodzie odnalazł szczęście, że dawniej radość sprawiało mu patrzenie na źdźbło trawy, na komary tańczące na tle zachodzącego słońca. 12 grudnia 1772 roku Werter jest pełen smutku podczas gdy w nocy poszedł w miejsce gdzie kiedyś z Lottą spędzał wspaniałe chwile. Dookoła wszystko zalane jest wodą, pola, łąki,...