KOMPOZYCJA LEGENDY 1. PROLOG – INWOKACJA Odaturoskie wprowadzenie w genezę żywota zmarłego Prośba o wyrozumiałość i pomoc Narodziny przyszłego świętego 2. DZIEJE Dzieciństwo i młodość w których pojawiają się elementy zwiastujące przyszłą sławę i cnotę Decyzja o opuszczeniu domu (motyw ucieczki)* Opis cudów czynionych przez bohatera za życia Prześladowania, umartwianie Śmierć Narastanie atmosfery niezwykłości Pośmiertne cuda TO CZEGO NIE MA W POLSKIEJ WERSJI LEGENDY: Opis pogrzebu Powstanie kultu relikwii zmarłego *za Giersztroyem: opisy są bardzo naturalistyczne, właściwie bez emocji, czasem wręcz okrutne ( jak podczas opuszczenia żony ). To nie jest dobrotliwy Franciszek z Asyżu. Św. Aleksy nie ma rozterek emocjonalnych, asceza i oddanie się Bogu za cenę wszystkiego. I jest to charakterystyczne dla polskiej wersji legendy, tak samo jak szczegółowe zalecenia wobec żony i jej pokora wobec nich INWOKACJA – Jest ważnym elementem legendy. Autor zwraca się do Boga z prośbą o natchnienie i pomoc w opiewaniu dziejów świętego. Inwokacja jest zwykłą, przyjętą wówczas formą rozpoczynania wierszy o charakterze epickim, pojawia się w wielu innych wersjach legendy. REALIZACJE I MODYFIKACJE (do dopisania: wprowadzenie do tego skąd początkowo wzięła się legenda [ Syria], jak wyglądała jej pierwsza wersja, skąd trafiła do Polski itp. ) W tej ciekawej wędrówce ulegał on licznym przeobrażeniom i modyfikacjom, ale istotna treść i motywy zasadnicze pozostały nienaruszone. Pierwszy żywot syryjski – zarodek i zawiązek wszelkich dalszych opracowań – poprzez tradycję i przekazy ustne legenda została „zaniesiona” do Konstantynopola i tam przybrała nowy kształt redakcyjny Legenda grecka ( bizantyjska ) – pojawia się w niej imię świętego oraz powrót do domu rodzinnego ( zamiast śmierci w Edessie ) Wędrówka trwa dalej. Legenda z Grecji trafia z powrotem do Syrii, gdzie zespala się z pierwotną legendą. Druga legenda syryjska – ( św. Aleksy umiera w Rzymie ) Najstarsze jej teksty sięgają wieku VI lub może nawet V, niestety tekst zaginął Najstarszy zachowany tekst grecki to Kanon Józefa Hymnografia z wieku IX, wg redakcji greckiej, w klasztorze w Awentynie, powstaje łacińska wersja legendy Europejskie wersje legendy wywodzą się z dwóch głównych i podstawowych redakcji – ŁACIŃSKIEJ I GRECKIEJ: REDAKCJE ŁACIŃSKIE dzielą się na POETYCKIE i PROZAICZNE ( na prozaicznych redakcjach opierają się różne inne opracowania rękopiśmienne i drukowane ) REDAKCJE GRECKIE – teksty greckie, rosyjskie, cerkiewnosłowiańskie Uznaje się, że obie redakcje powstawały równolegle w podobnym czasie TRZECI...