Stanisław Herakliusz Lubomirski, Poezyje postu świętego, w których się epigramata i pieśni o Męce Pańskiej zamykają wedle tekstu Nowego Testamentu napisane i złożone [w:] tenże, Poezje zebrane, Warszawa 1995, s. 265-282. Przedmowa. cytat łaciński – Śpiewać i psalm mówić Panu będę - „Nie wojny, nie mogiły ani ilijackie/ Śpiewać myślę pożary, nie dumy sarmackie”, „Nie smiej mi więcej, muzo, świeckim rymem ucha/ Nadymać”, „Wy zmyślone boginie, wy wszeteczne bo-gi,/ Precz z myśli wam przeciwnej”, „Ciernie wolę niż laury”. - prośba do Chrystusa o wsparcie przy pisaniu i przebaczenie „słowom niegodnym”, „usta są niegodne – spraw [Jezu], niech pióro będzie”. 1. Hosanna na wysokości, błogosławiony, który przyszedł w imię Pańskie – człowiek przed zwy-cięstwem nie może triumfować, bo nie wie, czy podoła zadaniu, Ale Ty (…)/ Mogłeś śmiele tryjumfy począć przed zwycięstwem”, wjazd z palmami do Jerozolimy. 2. Łzami poczęła polewać nogi Pańskie i włosami głowy swej ocierała – Kleopatra kochała Anto-niego, „Magdaleno, tyś więcej Panu uczyniła”, Boska miłość woli „tej łzy niż perły i włosy niż złoto”. 3. Na toż – po 3 latach kazań Jezus umył nogi łzami, bo mu zabrakło wody. 4. Włosami głowy swej ocierała – Samson („złamał lwa ziemskiego”) i Maryja („zjednała Boga”), ona więcej wskórała niż on. 5. Łzami poczęła umywać nogi – „nie dziw, jeśliś, Panie, morzem łaski w niebie,/ Że się rzeki mi-łości zlewają do Ciebie”. 6. Na toż – morze z łez Maryi powstało, Chrystus słońcem, „przy zachodzie utopi się zorza”. 7. Począł umywać nogi uczniom – „Czegoż, Panie, nie możesz czynić z światem całym,/ Gdy sam będąc najwyższym, mogłeś stać się małym”. 8. Na toż – Jezus myje uczniom nogi, bo „będąc niebieską do zbawienia drogą,/ Nie chciał, aby skalaną deptali go nogą”. 9. Panie, Ty mi umywasz nogi – zdumienie dwóch Szymonów: Trędowatego, że Magdalena my-je nogi Królowi, Piotr, że Król jemu – grzesznikowi. 10. Na toż – Piotr ukorzył się przed Jezusem, ma gotowe zbawienie. 11. Na toż – „woda uzdrawia nogi podróżą strudzone/ I do dalszego biegu krzepczy uleczone”. 12. Bierzcie i pożywajcie, to jest Ciało Moje – fortel Pana, „Wiedząc, że człek chleb woli, mniej myśli o niebie,/ Ty, chcąc mieszkać w człowieku, zamknąłeś się w chlebie”. 13. Na toż – człowiek chciwy „na bóstwo”, zjadł jabłko, ale „wpadł w wielkie ubóstwo”, Jezus za-mienia się w chleb, by człowiek „bez zdrady” „Bogiem został”. 14. Położył się na piersiach Jezusowych – bliskie zbawienie, dowód: „Jan się położył, bo wie, że się godzi/ Odpoczywać każdemu, gdy słońce zachodzi”. 15. Na toż – nie jest rzeczą dziwną, że usypia...