...

więtoszka”. - genialne rysy komedii; świetna eskpozycja. - Tartufe jest bohaterem wyłącznie razem z Orgonem – szalbierstwo i zaślepienie. - szalbierze: Tartufe, pan Zgoda i niewidzialny Wawrzyniec. - zaślepienie, uczciwość i dobra wiara: Pani Pernelle i Orgon. - świeccy uczciwi: Elmira, dzieci Orgona, rozsądna Doryna i szlachetny Walery. - rzetelna pobożność: Kleant. TEKST - przedmowa – marzec 1669 r., „komedia, która narobiła wiele hałasu i narażona była na długie prześladowania”, pobożnik a obłudnik. - pierwsze podanie – 1664 r., po pierwszym zakazie, o poparciu króla. - drugie podanie – 1667 r, król poza Paryżem. - trzecie podanie – 1669 r., po powrocie na scenę. - Osoby: - pani Pernelle – matka Orgona. - Orgon – mąż Elmiry. - Elmira – żona Orgona. - Damis – syn Orgona. - Marianna – córka Orgona. - Walery – zalotnik Marianny. - Kleant – szwagier Orgona. - Tartufe – świętoszek. - Doryna – pokojówka Marianny. - Ppan Zgoda – woźny. - oficer gwardii. - Flipota – służąca pani Pernelle. - Rzecz dzieje się w Paryżu, w domu Orgona. I. AKT. 1. scena – pani Pernelle, Elmira, Marianna, Kleant, Damis, Doryna, Flipota. - irytacja pani Pernelle. - pani Pernelle jest zachwycona Tartufe’em. - Damis mówi o jego obłudzie. - Doryna o jego zainteresowaniu Elmirą. - pani Pernelle mówi o sąsiadce Oroncie („świeci cnót obrazem”). - Doryna mówi o jej burzliwej młodości. - pani Pernelle wyjeżdża, uderza w policzek Flipotę, by ją pospieszyć. 2. scena – Kleant, Doryna. - Doryna dopełnia obrazu sytuacji, o zachowaniu Orgona (gardzi dziećmi…), nie widzi świata poza Tartufe’em. 3. scena – Elmira, Marianna, Damis, Kleant, Doryna. - Elmira odchodzi, gdy jej mąż się zbliża (chłodne stosunki). 4. scena – Kleant, Damis, Doryna. - Damis martwi się o Mariannę i Walerego. 5. scena – Orgon, Kleant, Doryna. - Orgon wypytuje Dorynę o zdarzenia w domu, interesuje go najbardziej Tartufe, nie przejął się chorobą żony. - Doryna: Tartufe „Chcąc odzyskać krew, co ją pani utraciła,/ Cztery lampeczki wina wypił na śniadanie”. - Orgon: „Biedaczek!”. 6. scena – Orgon, Kleant. - Kleant krytykuje zaniedbywanie rodziny przez Orgona. - Orgon opisuje ideał – Tartufe’a, „przypadkowe” spotkanie, o zabiciu pchły. - Kleant jest racjonalistą, pobożnym, uczony, ale nie szarlatan, o dewocji, Kleant dopytuje się, czy Walery nadal jest narzeczonym Marianny. - Orgon o odwleczonym ślubie. - Kleant wypytuje o powody. - Orgon ukrywa się za murem niejasnych i wykrętnych odpowiedzi. II. AKT. 1. scena – Orgon, Marianna. - Orgon mówi o powinnościach dzieci i ich uległości. 2. scena – Orgon, Marianna, Doryna, która...