Molier, Mizantrop. Komedia w pięciu aktach, przeł. oprac. Tadeusz Żeleński (Boy), wyd. 3 przejrz., BN II 2, 1951. WSTĘP - „Mizantrop” – najbardziej osobista sztuka Moliera . - Alcest – komiczny i dramatyczny, szczery, wierny, pyszny, uparty, mało samokrytyczny. - Celimena – błyskotliwa, zalotna, snobka, namiętność (hobby) to słabość, nowe ujęcie miłości. - Filint – serdeczny, spokojny, ma słabość inteligentów – dworowanie z innych, doświadczenie Moliera (Alcest – temperament). - satyra salonu, skrótowość, uniwersalność, ponadczasowość, wierszowany (proza tylko w far-sie). - aleksandryn (13-zgłoskowiec). TEKST - osoby: - Alcest, zalotnik Celimeny. - Filint, przyjaciel Alcesta. - Oront, zalotnik Celimeny. - Celimena. - Elianta, kuzynka Celimeny. - Arsena, przyjaciółka Celimeny. - Akast i Klitander – markizowie. - Sierżant urzędu marszałkowskiego. - Ergast, służący Alcesta. - Lokaj Celimeny. - miejsce: Paryż, dom Celimeny. I. AKT 1. scena – Filint i Alcest. - od początku główny rys charakteru bohatera, temat utworu. - Alcest jest wściekły. - Filint dopytuje się, o co chodzi. - Alcest obraża Filinta, oskarża go o fałsz (przypochlebia komuś, a potem z niego drwi); Filint jest światowcem, Alcest jest zazdrosny o inne przyjaźnie Filinta, chciałby szczerości w kontaktach z innymi. - Filint mu perswaduje, że to niemożliwe. - Alcest się upiera. - Filint go mityguje. - Alcest nienawidzi ludzi, chce uciec na pustynię. - Filint akceptuje ludzi, jakimi są, nie stara sie ich zmieniać na siłę. - Alcest ma jakiś proces, ale nie stara się uładzić sędziów, kocha osobę pełną wad, które sam potępia. - Filint wymienia dobre kobiety: Eliantę i Arsenę. - Alcest wybrał jednak powabną Celimenę, wierzy, że ją zmieni, przyjechał porozmawiać z nią, dlatego jest zdenerwowany, „miłością rozsądek nie włada”. 2. scena – Oront, Alcest i Filint. - Oront przypochlebia się Alcestowi, chce przeczytać mu wiersz. - Alcest musi być człowiekiem niepospolitym i szanowanym, ostrzega Oronta, że jest zbyt szczery. - mizdrzenia autorskie Oronta. - Filint zachwala sonet Oronta. - Alcest dziwi się, mimo słów z poprzedniej sceny Alcest nie potrafi brutalnie wyrazić swojego zdania, stopniowo rozgrzewa się. - Filint się śmieje. - Oront twierdzi, że jego sonet jest doskonały, obraża się, staje się wrogiem Alcesta. 3. scena –Filint i Alcest. - Filint przepowiada kłopoty Alcestowi. II. AKT. 1. scena – Alcest i Celimena. - Alcest wyrzuca ukochanej jej postępowanie, chce zerwać. - Celimena pyta go, dlaczego ciągle szuka jej towarzystwa, igra z nim. - Alcest jej zazdrosny. 2. scena – Celimena, Alcest i...