Wiązanie chemiczne Według klasycznej definicji to każde trwałe połączenie dwóch atomów. Wiązania chemiczne powstają na skutek uwspólniania dwóch lub większej liczby elektronów pochodzących bądź z jednego, bądź z obu łączących się atomów lub przeskoku jednego lub większej liczby elektronów z jednego atomu na drugi i utworzenia w wyniku tego tzw. pary jonowej. Wiązanie chemiczne tworzą elektrony walencyjne, czyli z ostatniej powłoki. Atomy pierwiastków wiążąc się w cząsteczki uzyskują trwałą konfigurację najbliższego gazu szlachetnego. Dążą do osiągniecia dubletu lub oktetu elektronowego na ostatniej powłoce. Reguła ta nazywa się teorią Lewisa i Kossela. Tworzenie takiej konfiguracji jest korzystne bo prowadzi do obniżenia energii układu. Cząsteczka jest układem trwalszym. Jedną z przyczyn tworzenia wiązań jest dążność pierwiastków do uzyskania oktetu lub dubletu elektronowego czyli całkowitego zapełnienia powłok elektronowych. Wyróżniamy wiązania: • Kowalencyjne niespolaryzowane • Kowalencyjne spolaryzowane • Jonowe • Metaliczne • Wodorowe • Wiązanie koordynacyjne Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane powstaje na skutek nakładania się orbitali atomowych obsadzonych pojedynczymi elektronami o przeciwnej orientacji spinu. Wiązanie to powstaje, gdy różnica elektroujemności wynosi od 0 do 0,4. Substancje, w których przeważa wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane mogą występować w 3 stanach skupienia. Charakteryzują się niskimi temperaturami topnienia i wrzenia, dobrze rozpuszczają się w rozpuszczalnikach niepolarnych (np: chloroform, heksan, benzen), natomiast słabo w rozpuszczalnikach polarnych (np: woda). W stanie ciekłym rozpuszczone w wodzie nie przewodzą prądu. Reakcje z ich udziałem zachodzą powoli i przy małej wydajności. Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane Wiązanie powstaje między dwoma atomami niemetali, których wzajemna różnica elektroujemności jest mniejsza od 1,7 w skali Paulinga. Granica ta jest bardzo umowna i ma raczej charakter orientacyjny. Elektrony uwspólnione tworzące wiązanie są przesunięte w stronę atomu pierwiastka o większej elektroujemności, co sprawia, że przy tym atomie tworzy się cząstkowy ładunek elektryczny ujemny, natomiast przy atomie o mniejszej elektroujemności tworzy się dodatni. Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane ma charakter dipola elektrycznego. Wiązanie jonowe Wiązanie jonowe powstaje między dwoma atomami, których wzajemna różnica elektroujemności jest bardzo duża (Δeu1,7). Elektrony zamiast się uwspólnić "przeskakują" na stałe do jednego z atomów. W wyniku tego jeden z atomów...