Polska - Turcja lat 1616-1619 Na wstępie konieczne jest krótkie przypomnienie rozwoju stosunków polsko-tureckich w latach poprzedzających Cecorę. Jest faktem nie kwestionowanym, że w drugim dziesiątku lat XVII w. stosunki między obu państwami uległy znacznie zaognieniu i napięciu. Źródło wzrostu napięcia spowodowane głównie było wyprawami kozackimi na tereny tureckie, bądź w wyprawach magnatów polskich do Mołdawii, wreszcie zaś, jeśli chodzi o lata 1619-1620, w mieszaniu Się Zygmunta III w sprawy powstania czeskiego i interwencję lisowczyków przeciwko Bethlenowi Gaborowi będącemu lennikiem sułtana. Słuszność jednak należy przyznać tym, którzy źródło napięcia i konfliktów widzieli w rozbójniczych wyprawach kozackich. Były one znaczniej dokuczliwe i niszczące dla Turków niż rajdy tatarskie dla Polaków. Sytuacja wewnętrzna w Polsce w roku 1620 Sytuacja wewnętrzna w Polsce w roku 1620 była wyjątkowo skomplikowana i trudna, co więcej rozwój zaciążył na wielu późniejszych posunięciach polskiej polityki zagranicznej i w rezultacie był jedną z przyczyn podjętej w kilka miesięcy później, tragicznie zakończonej, wyprawy mołdawskiej. Sytuacja polityczna ukształtowana w Rzeczypospolitej na początku 1620r. stanowiła naturalną konsekwencję rozwoju wydarzeń lat poprzednich. Istniejąca od roku 1618 i rosnąca na siłach opozycja, pod koniec 1619r. wyraźnie uaktywniła swą działalność. Żółkiewski wyruszył w roku 1620 na wyprawę mołdawska pełen optymizmu i wiary w odniesienie sukcesu. Ten stan ducha sędziwego wodza, wyraźnie przebijający zwłaszcza w jego liście do Zadzika dośc mocno odbiega od ocen tych wszystkich, którzy pisząc o wyprawie w parę wieków później, sugerując się jej tragicznym zakończeniem, decyzję Żółkiewskiego określali bądź jako heroiczną, bądź jako desperacką. Turcja i jej siły zbrojne w 1620r Turcja pierwszego ćwierćwiecza XVII wieku, mimo pozorów świetności i potęgi, coraz wyraźniej chyliła się ku upadkowi. Pomiędzy poszczególnymi prowincjami tego olbrzymiego państwa obejmującego około 7 mln km2 nie istniała prawie żadna łączność ekonomiczna ( poza bardzo słabo rozwiniętym handlem). Jedność organizmu państwowego utrzymywana była wyłącznie dzięki aparatowi administracyjnemu i siłom zbrojnym. Do postępującego zacofania ekonomicznego poszczególnych prowincji w znacznym stopniu przyczyniały się nadmierne ciężary skarbowe nakładane na ludność oraz nadużycia i zdzierstwa ze strony poszczególnych naczelników prowincji bejler-bejów oraz naczelników powiatowych – sandżak-bejów. W tych to okolicznościach znacznie wzrosła rola wojska ( a zwłaszcza tej jego części...