Potop jest częścią Trylogii Henryka Sienkiewicza. Rozpoczął pisanie powieści 1 października 1884 roku w Warszawie, a zakończył 21 sierpnia 1886 roku w austriackim uzdrowisku. Utwór powstawał w szczególnych warunkach. Sienkiewicz podróżował w tym czasie ze swoją chorą na gruźlicę żoną po europejskich uzdrowiskach, która w czasie powieści zmarła. Praca w tak szczególnych okolicznościach była dla autora nie tylko trudem, ale też lekarstwem na rozpacz. Andrzej Kmicic to główny bohater powieści ?Potop?. Jest przykładem siedemnastowiecznego rycerza zmagającego się z najazdami szwedzkimi. Początkowo Kmicic wydawał się być lekkomyślny i porywczy, lecz po jakimś czasie okazał się bohaterski i szlachetny. Zmieniając swoje imię na Babinicz, chciał odzyskać swoje dobre imię, robiąc dobre uczynki dla ojczyzny. Doskonałą okazją była do tego obrona jasnej góry. Dowiedziawszy się o nikczemnym planie najazdu na święte miejsce, bohater, czym prędzej pojechał do księdza Kordeckiego ostrzec go przed wrogiem. Udało mu się przekonać księży, po czym zorganizował żołnierzy do obrony. Walka nieustannie trwała i obydwie strony były zawzięte. Napastnicy bezskutecznie próbowali na wszystkie strony przejąć zakon, więc sięgnęli po wyższą artylerię. Zamierzali użyć armaty o nazwie kolubryna, która była w stanie bez problemu wysadzić mury, lecz niestety nie zdążyli jej użyć. Andrzej Kmicic, gdy dowiedział się, co szykują, zdecydował się poświęcić i niezauważalnie przemknąć do Szwedów, aby wysadzić ich armatę. Bohater osiągnął sukces, kolubryna została zniszczona, lecz on sam niefortunnie wpadł w ręce wrogów. Torturowany przez Kuklinowskiego, zdrajcę polski, który głęboko nienawidził Kmicica za to, że ten przejął jego stanowisko zostając pułkownikiem wojsk polskich, znęcał się nad nim podpalając mu boczki. Po jakimś czasie bracia Kiemlicze pomogli Andrzejowi wydostać się z...