Bezpieczeństwo międzynarodowe o jego istocie stanowi zespół warunków norm i mechanizmów międzynarodowych oraz oddziaływań, które zapewniają każdemu państwu danego systemu międzynarodowego czy regionu mniejszą lub większą pewność niezagrożonego istnienia, przetrwania i swobód rozwojowych. Celem działań na rzecz bezpieczeństwa międzynarodowego jest eliminowanie zagrożeń dla istnienia, przetrwania, tożsamości oraz rozwoju państw i systemów międzynarodowych, a także kształtowanie pewności tych podmiotów . Państwa od początków swoich historii komponowały koncepcje mające na celu zapewnienie im ochrony, nieprzerwalności istnienia i rozwijania się. Ich formy różniły się od siebie i były w głównej mierze podporządkowane obecnej sytuacji międzynarodowej, dyspozycją sił, czy roli jaką odgrywało to państwo w systemie międzypaństwowym. Poprzez pryzmat doświadczeń dziejowych, można wyodrębnić modele, te najbardziej charakterystyczne, na których opierają się i nadal ugruntowują modele bezpieczeństwa. 1.Model bezpieczeństwa jednostkowego( unilateralny) Państwa opierając swoje działania na tym modelu podejmowały głownie operacje jednostronne. To podejście zakładało, iż możliwe jest tworzenie sojuszy, lecz z góry narzucało się im nietrwały i mało znaczący charakter. Głównym aspektem było zapewnienie własnego wewnętrznego bezpieczeństwa. Szczególnymi rodzajami tego modelu były • Izolacjonizm- polityczny, ekonomiczny kierunek w polityce zagranicznej w Anglii i USA w XIX w., propagujący nieangażowanie się w sprawy krajów Europy (kontynentalnej); działanie polegające na dążeniu do obrony interesów tylko własnego państwa, niezawieranie sojuszów, nienawiązywanie stosunków polityczno-gospodarczych, • Neutralność- przyjęcie postawy bezstronnej lub obojętnej, rezygnacja z ingerencji w sprawy innych. W stosunkach międzynarodowych neutralność odnosi się do relacji z innymi państwami. Zobowiązanie do prowadzenia polityki neutralności podjęte przez państwo w sferze prawa wewnętrznego i międzynarodowego może mieć formę neutralności trwałej, jeśli uzyska uznanie lub akceptację innych podmiotów na arenie międzynarodowej. Państwo trwale neutralne może użyć swych sił zbrojnych jedynie w sytuacji agresji zbrojnej dokonanej na jego terytorium. W ramach neutralności wieczystej, państwo zobowiązuje się również zrezygnować z: uczestnictwa w sojuszach, brania udziału w wojnach, podejmowania agresywnych działań, w zamian chroni je zobowiązanie innych państw do nie prowadzenia wobec niego działań wojennych . 2.Model bezpieczeństwa koordynacyjny( multilateralny) Opiera się na jawnym tworzeniu...