W wierszu K. K. Baczyńskiego pt. „Modlitwa do Bogarodzicy” podmiotem lirycznym występuje w liczbie mnogiej i reprezentują go żołnierze, zaś sytuacja liryczna toczy się prawdopodobnie w przeddzień trudnej bitwy. Świadczyć mogą o tym cytaty: „prowadź nocne drogi jego wnuków,/ byśmy milcząc umieli umierać.” lub „[...] nagnij pochmurną broń naszą,/ gdy zaczniemy walczyć miłością.” Wiersz ma charakter prośby kierowanej do Bogarodzicy wymienionej w tytule, która jest adresatem wiersza. Utwór jest podzielony na pięć strof, które składają się z czterech wersów. Każda strofę rozpoczyna apostrofa. Pierwsze dwa wersy opisują Maryję, bądź jej czyny, zaś dwa kolejne to prośba. Uporządkowane rymy łączą opisy z prośbami, dzięki czemu cała zwrotka staje się jednym, a wiersz czyta się ciekawiej i bardziej zrozumiale. W pierwszej zwrotce podmiot prosi Maryję, aby czuwała nad żołnierzami podczas nocnych wypraw wojennych, tak jak czuwała nad ich przodkami. Podmiot liryczny ma pesymistyczne nastawienie, o czym może świadczyć ostatni wers strofy: „[...] byśmy milcząc umieli umierać.” W drugiej zwrotce podmiot prawdopodobnie mówi o ważnej roli, jaką Maryja odegrała dla chrześcijan, gdyż tak samo jak deszcz może być częścią muzyki, porodzenie Syna Bożego było początkowaniem zbawienia. Podmiot w tej zwrotce prosi o oczyszczenie sumienia, które próbuje przetrwać podczas bitwy, tak jak obłoki podczas wielkiej burzy. Trzecią strofę podmiot rozpoczyna słowami, które mówią o tym, że Maryja spędziła przy Bogu wiele czasu i mimo że była jego matką, wiele się od niego nauczyła. Prośbą zaś jest modlitwa o Maryjną pieczę nad żołnierzami, którym symbolem jest są „pas i ostrogi” z ognia Bogurodzicy. W...