Jan Kochanowski urodził się w 1520 roku w Sycynie,zmarł w 1584 roku na zawał serca w Lublinie.

Był wielkim poetą.Kształcił się na Akademii Królewskiej,w Padwie oraz Królewcu.Na stałe do Polski wrócił w

1559 roku.Pracował wtedy na dworze króla jako sekretarz.Po odejściu w 1574 roku z dworu osiedlił się w odziedziczonym po ojcu majątku w Czarnolesie.W 1575 roku poślubił Dorotę Podlowską. Sielankę rodzinną przesłonił cień żałoby,nieoczekiwany zgon ukochanej córeczki Urszuli,a następnie drugiej córki Hanny.

Twórczość poety cechowała renesansowa różnorodność i to zarówno w treści jak i formie.

Jego działalność literacką można podzielić na dwa okresy:dworski i czarnoleski.

W okresie dworskim-chciał pokazać pewne uniwersalne prawdy(pokazać wady państwa)przykładem może być "Odprawa posłów greckich"

W Czarolesie lubił pisać fraszki jego ulubionym miejscem do ich tworzenia była lipa pod domem.Po śmierci ukochanej córeczki Urszulki,którą poeta bardzo przeżył,swoje cierpienie wyraził w kilkunastu "Trenach".

Jan Kochanowski uważany jest za jednego z najwybitniejszych polskich poetów renesansu.