W XVII i XVIII wieku pojawiły się w Europie państwa, które rządzone były absolutnie, jednak fundamenty pod takie formy sprawowania władzy budowali filozofowie i pisarze polityczni z XVI wieku. Jednym z twórców idei późniejszych myślicieli absolutyzmu był Niccolo Machiavelli. Stworzył on model władcy, który miał dążyć do celu nie zważając na przeszkody. Machiavelli opisując formę państwa nie skupiał się na zagadnieniach społecznych, a przede wszystkim na zadaniach władcy, który miał głównie dbać o siłę państwa. Kontynuatorem myśli Machiavellego był Jean Bodin, który stał się głównym ideologiem monarchii absolutnej we Francji. Pierwsi filozofowie absolutyzmu pojawiali się już w XVI czy pod koniec XV wieku, jednak monarchie o silnie scentralizowanej władzy rozwinęły się dopiero w XVII stuleciu. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy była reformacja, która spowodowała podziały społeczne wewnątrz państw utrudniające wprowadzanie absolutyzmu, a także wstrząsnęła i osłabiła Europę, co przyczyniło się do decentralizacji władzy. Najpierw opóźniając wprowadzenie absolutyzmu, później reformacja okazała się być sprzymierzeńcem centralizacji władzy. Ogromne majątki kościelne, które w wyniku reform Kościoła dostały się w ręce władców były dużą podporą i siłą monarchów. Pierwszym państwem, w którym rozwinęły się rządy absolutne była Francja. Kraj ten za panowania Ludwika XIII - króla który reformował państwo. Chcąc wzmocnić Francję pozbył się czynników niszczących ją od wewnątrz. Rozprawił się z hugenotami, wydając w 1629 roku edykt łaski pozbawiający ich niezależności politycznej, jednak gwarantujący wolność wyznania. Drugim czynnikiem destabilizującym państwo byli arystokraci, którzy także musieli ulec politycznej sile . Za kadencji Richelieu nigdy nie zwołano Stanów Generalnych ,prowadzono także rozważną politykę zagraniczną. Ludwik XIV przejął władzę po śmierci Mazariniego i choć działania absolutystyczne spotykały się ze sprzeciwami, czego objawem były frondy paryska i arystokratyczna, to Ludwik XIV nie zdecydował się na odejście od tego modelu sprawowania władzy. Rządy „króla słońce” przez wiele lat oceniane były bardzo dobrze, prawdopodobnie głównie dzięki twórczości Woltera, który miał ogromny wpływ na mentalność Francuzów. Oceniał on działania Ludwika bardzo dobrze i zarażał tymi poglądami wielu historyków. Jednak dzisiaj coraz częściej dostrzega się błędy Ludwika XIV. Mimo że po jego śmierci Francja była hegemonem, to status ten osiągnięto wielkimi kosztami. Ludwik prowadził liczne wojny, które osłabiły Francję...