Oświecenie-jest to wiek rozumu, wiek filozofów, epoka racjonalistów, czyli tych, którzy umieją posługiwać się rozumem i dzięki niemu mogą poznać i zbadać świat. 1.Ramy czasowe epoki: a)w Polsce od lat 40 XVIIIw. do XIX w.(1822 r. ukazał się pierwszy tomik Adama Mickiewicza) b)w Europie od ok. 1680 r. do końca XVIII w. 2.Racjonalizm-pogląd uznający rozum za najlepsze źródło wiedzy o świecie (Kartezjusz "Myślę więc jestem") -Empiryzm-źródłem poznania świata jest doświadczenie -Sensualizm-to pogląd filozoficzny głoszący, że wszelka wiedza pochodzi od wrażeń zmysłowych (poznanie odbywa się poprzez przeprowadzanie logicznych doświadczeń) -Rokoko-to styl, który rozwinął się w sztuce XVIII w. w opozycji do dominującego w tej epoce klasycyzmu. Jego rozkwit przypada na okres panowania Ludwika XV (1715-1774).W miejsce uroczystej, dostojnej sztuki klasycznej pojawia się wówczas styl dekoracyjny, kameralny, subtelny, który wziął nazwę od ulubionego wówczas ornamentu w kształcie muszli. W literaturze rokoko objawiało się zamiłowaniem do elegancji formy i subtelności treści. Najczęściej tematem rokokowych wierszy i powieści była zmysłowa miłość. -Klasycyzm-dąży do jasności, porządku i harmonii. Spod mnogości zjawisk, drogą rozumnego wyboru, pisarze wydobywają ogólne, uniwersalne zasady. Przyświeca tym czasom kartezjańska idea: „To co jest prawdziwe, jest zarazem jasne i wyraźne”. Dlatego dąży się do prostoty stylu oraz przejrzystości myśli. -Sentymentalizm-to jeden z 3 nurtów oświecenia. Jego nazwa pochodzi od francuskiego słowa sentyment-uczucie, twórcą sentymentalizmu był francuski filozof J.J. Rousseau. Uznał on, że czucie(uczuciowość, wrażliwość) jest podstawowa cecha natury ludzkiej. Jego zdaniem kultura i cywilizacja niszczy w człowieku to co dobre w związku z tym człowiek jest rozdarty pomiędzy czułością i dobrocią (które leżą w jego naturze) a wymaganiami jakie stawia mu cywilizacja. 3.BAJKA-wierszowana alegoryczna opowieść o zwierzętach lub ludziach niekiedy o roślinach czy przedmiotach. Służy do wypowiedzenia pewnej nauki moralnej o charakterze ogólnym i powszechnym. Ukazuje stosunki między ludźmi. Prawda w bajkach wypowiadana jest bezpośrednio zwykle jako puenta na końcu utworów, niekiedy już na początku bądź tez jest tylko sugerowana. Bohaterowie wyposażeni są w pewne cechy jednoznaczne i niezmienne. wyróżniamy 2 rodzaje bajek: narracyjne(stanowią jakby zwięzłą nowelę o nieskomplikowanej akcji), epigramatyczne(przeważnie 4-wersowe). IGNACY KRASICKI(KLASYCYZM):-"Wstęp do bajek"-Krasicki przejawia swój sceptycyzm, który wyraża powątpiewanie w istnienie...