Ignacy Krasicki, Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki, oprac. Mieczysław Klimowicz, wyd. 7 zm., BN I 41, 1975. WSTĘP I. Narodziny powieści w Europie. - XVIII wiek, opozycja do późnobarokowego romansu, bohaterem przeciętny człowiek, w kon-flikcie z otoczeniem, motywacja losu bohatera indywidualna, uzasadnienie psychologiczne, szerokie tło społeczne. - belles lettres – nowe formy, głownie prozaiczne, romanse, nowele, opowiadania historyczne, gatunki publicystyczne (esej, felieton, artykuł, reportaż). - „powieść” XIX wieku, romans, przypadki, awantury, historia. - Francois Fenelon „Telemaque” 1677, prozaiczne dzieje Telemacha. - typy: satyryczno-obyczajowa (H. Fielding Historia życia Toma Jonesa), fantastyczna (J. Swift Podróże Guliwera, D. Defoe Robinson Cruzoe), psychologiczna (J. J. Rousseau Nowa Heloi-za, Goethe Cierpienia młodego Wertera). II. Romans i próby powieści w Polsce czasów saskich. - romans: m.in. Fabuła o książęciu Adolfie Drużbackiej, przekłady, J. S. Jabłonowskiego Tele-mak, tłumaczone Przypadki szwedzkiej hrabiny G Christiana Gellerta. III. Krasicki w „Monitorze”. Szkoła nowoczesnej prozy. - publicystyka szkołą powieści, teatr narodowy od 1765, Towarzystwo Literatów, Komisja Edu-kacji Narodowej, Monitor. IV. Romans i „nowa powieść” w sądach „Monitora”. - Defoe, robinsonady, opowieści wschodnie (awantury arabskie, lub 100 nocy i jedna), Monitor zwalczał romanse, które nie zawierały żadnych wartości poznawczych, zalecał Swifta, Fiel-dinga, Rousseau. - termin „romans” znaczenie pejoratywne. V. Krasicki w latach pisania „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadków”. - koniec 26 lutego 1775, druk 15 marca 1776 u Michała Grölla. - optymistyczny okres oświecenie stanisławowskiego (wiara w reformy). VI. Antyromans. Kompozycja „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadków”. - relacja pamiętnikarska, wewnątrz tekstu formy innogatunkowe: list, przemówienie, diariusz podróży, spis inwentarza przedmiotów ze statku… - 3 księgi – każda inny typ powieści, wątek miłosny do minimum (jego parodia). VII. Księga I. Powieść satyryczno-obyczajowa czy powiastka filozoficzna? - lakonicznie o ciemnocie szlacheckiej, „edukacja sentymentowa”, epizod trybunalski – rozkład sądownictwa, wpływ Kandyda. VIII. Utopia i mit stanu natury. - fantastyka, utopia – odkrycia geograficzne, „powrót do źródeł”. IX. Księga II. Reedukacja bohatera. Doświadczyński w krainie Nipuanów. - Nipuanie jak u Kandyda, Japończycy? ni – pou – grec. nigdzie. X. Księga III. Nipuańczyk w świecie cywilizowanym. XI. Problemy stylistyczne powieści. - russowska koncepcja losów bohatera (przemiana) a...