Początki problemów wojny i pokoju w naszej literaturze sięgają połowy XIII wieku , jednak chciałbym zgłębić ów problem na podstawie myśli społecznej epoki renesansu i oświecenia. Renesans to epoka w historii ludzkości, którą przede wszystkim charakteryzuje indywidualizm. W przeciwieństwie do człowieka średniowiecznego, człowiek renesansu stał się żądny wiedzy oraz otaczającego go świata. W epoce odrodzenia wynaleziono druk, co jak sądzę w pewnej mierze przyczyniło się do analizy nad problemem wojny, bezpieczeństwa i pokoju. Stanisław ze Skarbimierza w swoich kazaniach twierdził że ten „Kto bez żadnych podstaw występuję przeciwko poszczególnym jednostką, a tym bardziej przeciwko państwom, ten postępuje niezgodnie z zasadami prawa naturalnego.” Twórca potępiał bezpodstawny atak na przeciwnika argumentując to tym, że jest to sprzeczne z prawem natury, dzięki któremu każda istota ma prawo do utrzymania się przy życiu. Autor kazań uważał również, że samoobrona jest „prawem przyrodzonym” i jest w pełni przez niego akceptowana. Stanisław ze Skarbimierza był przeciwnikiem walk państw chrześcijańskich przeciwko poganom, gdyż „jest to przestępstwem, stanowi pogwałcenie praw natury i dlatego powinny być raz na zawsze potępione” . Twórca wykazał, że wszystkie wojny są niesprawiedliwe i okrutne dla ludzi, lecz także są jednym z wyjść, które są w stanie naprawić wyrządzone szkody i doprowadzić do sprawiedliwości. Autor wyróżniał dwa rodzaje wojen: „sprawiedliwe i niesprawiedliwe” . Za sprawiedliwą uważał wojnę obronną np. bezpośrednio zagrażającą ojczystemu państwu. Natomiast wojna kierowana zemstą, chciwością lub nienawiścią, była niesprawiedliwa. Stanisław ze Skarbimierza twierdził że wojnę (nawet tę sprawiedliwą) można rozpocząć tylko i wyłącznie wówczas, gdy „wyczerpane zostały wszystkie możliwe środki pokojowego rozwiązania spornych problemów między stronami” . Andrzej Frycz –Modrzejewski kontynuował a także rozwijał teorie Stanisława ze Skarbimierza w kwestii wojny i pokoju. Jako wybitny humanista Frycz-Modrzejewski napisał pracę pt. „O Poprawie Rzeczypospolitej” w której omawia problemy społeczne. Między innymi można doszukać się tam cennych „propozycji, dotyczących niezbędnych reform, zapewniających bezpieczny i pomyślny byt narodu”. Autora interesuje w szczególności pokój oraz tworzenie go. Frycz-Modrzejewski był przeciwnikiem wojny, uważał że „jeśli wystąpiłyby jakieś spory i konflikty, trzeba je rozwiązać zgodnie z prawem, w sposób pokojowy, z korzyścią dla obu stron” . Pisarz tak jak Stanisław ze Skarbimierza dzielił wojny na sprawiedliwe i...