Maksymilian Robespierre urodził się 6 maja 1758 w Arras, jego pełne imię to Maksymilian Marie Isidore de Robespierre. Wywodził się z zamożnej rodziny, cieszącej się ogromnym szacunkiem i renomą w mieście. Była to rodzina z wielopokoleniowymi tradycjami, dlatego też ojciec Maksymiliana, Francois Robespierre należał do stanu sędziowskiego, jak również i jego dziadek oraz pradziadek. Przez pierwszych siedemnaście lat życia Maksymilian wiódł spokojnie i pogodne życie z rodzicami i rodzeństwem, ale potem wszystko uległo zmianie. Jego matka zmarła podczas kolejnego porodu, a ojciec odszedł trzy lata później od rodziny i opuścił Arras, a z czasem i Francję. Czwórka dzieci została sierotami, a pod swoją opiekę zabrał je dziadek. Najstarszy Maksymilian najdotkliwiej przeżył rodzinną sytuację, która całkowicie zmieniła ich życie. Rodzina nie żyła już w dostatku tak jak dotychczas, ale w nędzy. Edukacja młodego Robespierra zaczęła się gdy dziadek wysłał wnuczka do liceum Ludwika Wielkiego w Paryżu, które miało go przygotować do wstąpienia na fakultet prawny Sorbony . Gdy przyszła jesień 1769 roku jedenastoletni Maksymilian zostawił rodzinne miasto i udał się do Paryża. Przebywał tam dwanaście lat, aż do roku 1781. Na początku zgodnie z wolą dziadka uczył się w liceum Ludwika Wielkiego, a następnie udał się na fakultet prawa Sorbony, który zakończył tytułem bakałarza praw w roku 1780. Rok później po rocznej praktyce w Paryżu otrzymał tytuł licencjata prawa. Podczas całego okresu swojej edukacji Maksymilian większość czasu poświęcał nauce i lekturom. Dzięki czemu doskonale poznał autorów antycznych oraz historię starożytnej Grecji i Rzymu, o czym świadczą późniejsze wystąpienia Robespierra. Jednak Maksymilian najchętniej zagłębiał się w zakazanych dziełach wielkich pisarzy Oświecenia. Młody Robespierre wiódł odosobnione życie w murach paryskich instytucji naukowych. Otrzymywał stypendium przyznane mu w Arras w wysokości 450 liwrów rocznie, Jednak nie wystarczało mu to na zbyt wiele. Był biednie ubrany, chodził w zniszczonych butach, nie szukał towarzystwa u swoich rówieśników, jedyne co się dla niego liczyło to samotne lektury. Jego ulubionym autorem był Jan Jakub Rousseau, który z czasem stał się nauczycielem młodzieńca. Gdy Robespierre miał dwadzieścia lat udał się do Ermenonville, gdzie spotkał swojego słynnego pisarza. Z czasem o spotkaniu tym bardzo ochoczo opowiadał. Janowi Jakubowi Rousseau udało się wywrzeć na Maksymilianie trwały i bardzo znaczący wpływ. Robespierre staje się zwolennikiem Rousseau. Jednak nie jest to do końca stałe i niezmienne, ponieważ...