Po II wojnie światowej ukończył studia polonistyczne i podjął współpracę z kilkoma czasopismami - "Światem Młodych", "Odrodzeniem", "Kuźnicą". Był redaktorem miesięcznika "Nurt" (1947), szefem prasowego Światowego Kongresu Intelektualistów we Wrocławiu (1948.). W latach 1949-51 Tadeusz Borowski pracował w Polskim Biurze Informacji Prasowej w Berlinie, współredagował "Nową Kulturę" oraz publikował w dzienniku "Rzeczpospolita".

Tadeusz Borowski zadebiutował w 1942 roku poetyckim cyklem "Gdziekolwiek ziemia", uznanym za manifest pokolenia poety. Trzy lata później w Monachium ukazał się zbiór obozowych wierszy "Imiona nurtu".

W 1946 roku opublikowano książkę pt. "Byliśmy w Oświęcimiu", która powstała przy współpracy Janusza Nela Siedleckiego i Krystyny Olszewskiej. W Polsce Tadeusz Borowski opublikował tomy opowiadań o tematyce obozowej: "Pożegnanie z Marią" (1948), "Kamienny