W mojej pracy scharakteryzuję głównego bohatera książki „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego, a mianowicie doktora Tomasza Judyma. Jest to nowy typ bohatera z ideałami niesienia pomocy ludziom najbiedniejszym i opuszczonym. Jak sam o sobie mówi wywodzi się „z motłochu, z ostatniej hołoty”. Doktor Judym jest nieszczęśliwie zakochany w Joannie Podborskiej – odrzuca ją dla chęci służby i pomocy innym. Tomasz jest człowiekiem młodym, silnym i prężnym w swoich działaniach. Rwie się do czynu, uważa, że może zmienswojej ciężkiej pracy. „Jeżeli tego nie zrobię ja, lekarz, to któż to uczyni? Tego nikt…”. Judym wykazuje się szczególną pracowitością w uzdrowisku leczniczym w Cisach. Jest wrażliwy na biedę i niedolę innych, chociażby poprzez próby usunięcia stawu zagrażającego zdrowiu mieszkańcom tej miejscowości. Jego nieustępliwość w działaniach prowadzi do konfliktów i usunięcia z objętego stanowiska. Za wszelką cenę dążył do realizacji podjętej przez siebie idei niesienia pomocy chorym. Z drugiej strony porywczość i gwałtowność to jego negatywne cechy. Warto przypomnieć...